روششناسی مدلهای تحلیل تصمیم گیری چند معیاره

در دهه های اخیر با دستیابی به تجهیزات محاسباتی و سیستمهای تصمیم گیری توانمند، امکان انتخاب دقیقتر گزینه ها، تحلیل مشخصه های کمی و کیفی موثر و بررسی اثرات متقابل آنها بر هم فراهم شده است. امروزه با شدت گرفتن مباحث مربوط به تصمیم گیریهای چند معیاره و از طرفی دیگر، گرایش روز افزون به سمت علوم میان رشتهای و استفاده از نظریات گروهها و تخصصهای مختلف در حل مسایل پیچیده، لزوم توجه به تکنیکهای تحلیل تصمیم گیری و بهره گیری از آنها در حل مسایل پیچیده موجود در زمینه معماری و از جمله مدیریت و هدایت پایدار پروژههای مرمتی بناهای تاریخی از اهمیت بالایی برخوردار گردیده و به نظر میرسد کلید بسیاری از مشکلات در حل مسایل مربوط به معماری، مرمت و بازبکارگیری مجدد بناهای تاریخی باشد. فرآیند ارزیابی و انتخاب راه حلها، روشها و گزینه های مناسب در پروژه های ساختمانی و معماری، به دلیل دخالت گروههای مختلف تصمیم گیر و همچنین وجود روابط متقابل میان ساختمان، فناوری و محیط پیرامونیشان (اجتماع، بستر، محیط زیست و ..) فرآیندی است پیچیده و نیاز به بررسی نظریات متفاوت و گاهاً متضاد صاحبنظران، در نظر گرفتن عوامل معتدد و پیچیده کمی و کیفی و بررسی روابط متقابل میان آنها دارد. لذا، به جهت میان رشته بودن معماری و مرمت بناهای تاریخی، اکثر پروژه های مرمت و احیا تحت تاثیر نظریات متخصصین و عوامل کمی و کیفی مختلف قرار دارند، که عموماً این عوامل با یکدیگر در تعارض هستند. اشتباه و عدم دقت در تصمیم سازی مستلزم پرداخت هزینه خطا و بعضاً جبران ناپذیر است. برای پیشگیری از خطا در تصمیم سازی و پرداخت هزینه های گزاف آن، نیاز به استفاده از تکنیکهای قوی در این زمینه میباشد. از اینرو، تحقیق حاضر با هدف شناسایی تکنیکهای مختلف، دسته بندی و در نظر گرفتن معیارهای مختلف کمی و کیفی موثر و روش شناسی انواع تکنیکهای تحلیل تصمیم گیری چند معیاره به منظور بررسی و مدیریت پایدار پروژه های مرمتی و باز بکارگیری سازگاربناهای تاریخی ایران معرفی میگردد. در این پژوهش، انواع مدلهای تصمیم گیری چند معیاره بررسی گردیده و حوزه کاربرد هر یک مشخص میشود. نتایج مورد انتظار از تحقیق حاضر عبارتند از: بررسی ویژگیها و تفاوتهای میان مشخصه های کمی وکیفی، تحلیل انواع محیطهای تصمیم گیری، دسته بندی انواع روشهای تحلیل تصمیم، بر اساس متدولوژی و ویژگیهای ذاتی هر یک، تعیین حوزههای کاربرد آنها و نهایتاً ارایه مدلی به منظور انتخاب تکنیکهای مناسب در طی فرآیند پروژههای تحقیقاتی میباشد. در این پژوهش، مدلسازی با استفاده از روشهای ارزیابی تلفیقی معیارهای کمی و کیفی، که خود متکی بر مدلها وتکنیکهای تصمیم گیری چند معیاره است انجام میپذیرد.