شهر انسان‌محور در عصر فرانوگرا یا تامل پساساختارگرایی

فلسفه فرانوگرا (پست‌مدرن) را واکنشی مشروع به یکنواختی دیدگاه عام عصر نو (مدرن) نسبت به جهان به‌شمار آورده‌اند. حال آن‌که با فلسفه فرانوگرا یا تامل پساساختارگرایانه، این ایده مطرح می‌شود که صورت‌های معرفتی دیگری هم ممکن است. چیزی که اکنون است تنها شیوه ممکن نبوده است. شهر انسان محور در این شیوه جدید چیست؟ قابل درک هم است که روشن ساختن منشا، معانی و کارکردهای چندوجهی شهرها در سنت فلسفی جایگاه برجسته‌ای را اشغال کرده است. با توجه به تحولات شناختی و ظهور عصر تفکرهای مختلف فلسفی لزوم پرداخت به مسئله انسان‌‌محوری شهر متناظر با این تفکرها جهت مواجهه حقیقی با شهر خود را نمایان می‌سازد. ما در این‌جا مسئله انسان (محوری) را در فلسفه فرانوگرا و فلسفه شهر گردهم می‌آوریم. هدف پژوهش حاضر، فهم شهر انسان‌محور در تفکر فلسفی‌‌ فرانوگرا می‌باشد. پژوهش حاضر از نوع بنیادین بوده که بر مبنای رویکرد کیفی و روش توصیفی- تحلیلی، با بهره‌گیری از فلسفه‌‌ فرانوگرا به بازیابی و یا باز‌تفسیر (تدقیق) و استخراج مفاهیم مرتبط با موضوع مربوطه (شهر انسان‌محور) در فلسفه شهر می‌پردازد. مطابق با نتایج حاصله، آن‌چه ‌در عصر باستان به‌مثابه یک کل سوبژکتیو در کنار امر ابژکتیو، جهان‌های جداگانه‌ای را شکل می‌داد و در عصر نو همراه با هگل و دیالکتیک‌اش، در تقابل با هم به امر جزمی دیگر ختم می‌شده در عصر فرانوگرا در فرم جهان خیالی (تصوری) و جهان ادراکی (عینی) در تضاد با هم به امر جزمی بدل نمی‌گردند و از سوی دیگر جا برای ظهور «دیگری» یا همان عنصر و جهان سومی یعنی جهان‌زیسته فراهم می‌گردد.

a humanistic city in the post-modern or post-structural thinking

postmodern philosophy is considered a legitimate reaction to the uniformity of the general modern-era perspective of the universe. postmodern philosophy or post-structural thinking reveals that there are some other possible epistemological forms, also. what is already existing is not the only possible form. so, what is the humanistic city in this novel form? it is understood that clarifying the origins, meanings, and multi-faceted functions of the city are also critical topics within the philosophical tradition. considering cognitive developments and the rise of the era of numerous philosophical thinking movements, it is essential to investigate the topic of a humanistic city that would likewise correspond to these movements and truly help to deal with cities. here, we discuss the subject of humanism within the context of post-modern and city philosophies. the objective of the present study was to perceive the humanistic city in post-modern philosophical thinking. the present study fell under fundamental research and used the qualitative (descriptive-analytical) approach using post-modern philosophy to reinterpret and elicit the concepts related to the relevant subject (the humanistic city) in the city philosophy. findings showed that what was thought to have formed separate worlds in the past as a subjective whole along with an objective would culminate in an “other” dogmatism when contradicted each other in the modern era with the rise of hegel and his dialectics; however, it would not culminate in dogmatism when contradicted each other in the postmodern era in the form of a fictitious (imaginary) and a perceptual (objective) world, as they would consequently lay the ground for the rise of the “other” or the third world, i.e., the lived world.