تدوین الگوی مشارکت اجتماعی در توسعه بافت پیرامونی حرم مطهر رضوی بر اساس رویکرد سیتماتیک نظریه داده‌‌بنیاد، مورد مطالعاتی: محله سرشور

امروزه یکی از دغدغه‌‌ها و مسائل اصلی مدیریت محلات پیرامونی حرم مطهر رضوی در شهر مشهد، نحوه مشارکت و شناخت فرآیند مشارکت اجتماعی ساکنان این محدوده شهری است. در محله سرشور واقع در ضلع جنوبی این بافت، اگرچه در سال‌های اخیر با ایجاد نهادی چون شورای اجتماعی محله میل به استفاده از مشارکت اجتماعی ساکنین افزایش یافته، ولی کمبود مطالعات کیفی و نبود الگویی نظری برای مشارکت ساکنین احساس می‌‌شود. از این رو، این تحقیق به بررسی فرآیند مشارکت اجتماعی رسمی و غیررسمی و ادغام آن به صورت یک الگو به صورت کیفی می‌‌پردازد. مشارکت اجتماعی دارای دو بعد رسمی و غیررسمی است. هدف این مقاله دستیابی به الگوی مشارکت اجتماعی ساکنین محله سرشور مشهد برای کاربرد آن در برنامه‌‌ریزی شهری از طریق شناسایی و ادغام فرآیند مشارکت اجتماعی رسمی و فرآیند مشارکت اجتماعی غیررسمی است. روش مورد استفاده رویکرد سیستماتیک نظریه داده‌بنیاد (معروف به استراوسین) است. ابزار جمع‌آوری داده در این مقاله روش مشاهده مستقیم با فرم راهنمای مشاهده می‌‌باشد که به منظور تحقق هدف این مقاله تهیه و تنظیم شده است. الگوی مشارکت اجتماعی حاصل ادغام فرآیند مشارکت اجتماعی رسمی و غیررسمی بر راهبرد الگوی کار خیر موضوع محور بر دو بستر عینی و ذهنی استوار است. این الگو دارای دو دسته پیامدهای فوری، کوتاه‌مدت و کم‌دامنه و پیامدهای تدریجی، درازمدت و گسترده است. در محله سرشور برای رفتن به ‌‌سمت حکم‌‌روایی شهری و استفاده حداکثری از مشارکت مردم می‌‌توان از الگوی کار خیر موضوع محور به شرط کنترل شروط مداخله‌گر استفاده نمود.

designing a social participation model for developing the peripheral urban texture of razavi shrine based on the systematic approach of grounded theory; case study: sarshoor neighborhood

one of the critical concerns and issues in the management of the peripheral neighborhoods around the razavi shrine is how to participate and know the social participation process of residents living in this urban area. although the tendency to social participation has increased in the sarshoor neighborhood located in the southern front of this texture due to the establishing of an institution like the social council of the neighborhood over recent years, there is a lack of qualitative studies and a theoretical model for residents’ participation. hence, this study examines the formal and informal social participation process and its integration as a model through a qualitative method. social participation has two formal and informal dimensions. this study aims to find the social participation model of residents who live in the sarshoor neighborhood in mashhad to use it in urban planning through the identification and integration of formal and informal social participation models. the systematic approach of grounded theory (known as straussian) has been used for this purpose. the data collecting instrument in this paper is direct observation with a guide form of observation, which has been designed to achieve the goal of this paper. as the outcome of integrated formal and informal participation processes, the social participation model relies on the strategy of the theme-oriented model of good work based on two objective and subjective fields. this model has two immediate, short-term, and low-range consequences and gradual, long-term, and extensive implications. the model of theme-oriented good work can be used if intervening conditions are controlled to reach urban governance and maximum use of public participation in the sarshoor neighborhood.