مقایسه الگوی ذهنی معماران با کاربران جهت افزایش تعلق به مکان در فضاهای اجتماع‌پذیر تجاری، موردهای مطالعاتی: محوطه‌ی کافه-رستوران‌های دو مجتمع رویال و گلستان در شهرک غرب تهران

تعلق به مکان سوم و تحقق فضایی معاشرت‌پذیر در فضاهای جمعی معاصر در پاسخ به کوچک شدن فضای زیست و خانه‌ی انسان معاصر، راهبردی مناسب در ارتقای تعاملات اجتماعی و سرزندگی شهری به شمار می‌رود، که خود نیازمند به وجود آمدن فضاهایی در پاسخ به نیاز تعامل، جهت شکوفایی اعضای جامعه به‌واسطه خلق ریزفضاهایی در ابنیه کلان‌مقیاس شهری فرهنگی، آموزشی و تجاری از جنس مکث و آرامش است. پژوهش حاضر تلاش دارد تا در تبیین امکان‌سنجی تحقق فضایی با قابلیت معاشرت‌پذیری مکان سوم در بناهای معاصر، عوامل موثر در تقویت آن را در معماری فضاهای آزاد مجتمع‌های تجاری تحقیق نماید. پژوهش حاضر از حیث هدف یک پژوهش کاربردی و از جنبه سامانه جست‌وجو، یک پژوهش آمیخته کمی- کیفی است. گردآوری اطلاعات پژوهش از دو شیوه کتابخانه‌ای و میدانی و تجزیه‌وتحلیل داده‌ها از روش تحلیل مسیر به کمک مدل‌یابی معادلات ساختاری صورت پذیرفته است. در این روش نمونه‌گیری به‌صورت تصادفی از بین جامعه مخاطبان محدوده‌ی مطالعه در ده بازه‌ی زمانی ایام سال صورت پذیرفته است. تحقق یک مکان سوم و ارتقای حس تعلق به آن، ضمن وابستگی به عوامل کالبدی و فیزیکی موثر بر دعوت مخاطب به حضور در مکان، نیازمند تطابق سیاست‌گذاری مجریان و مدیران سازمان‌دهنده مکان، کیفیت جامعه‌ی مخاطب و عوامل رفتاری حاکم بر آن است. در این راستا برتری روحیات اجتماعی، همسانی جمعیتی، اخذ امتیاز از مراجعات بلندمدت کاربران در مجتمع‌های تجاری و پرهیز از نگاه سودآور مقطعی به حضور افراد، می‌تواند در رونق و تاثیرگذاری بیش‌تر کیفیت فضا بر سرزندگی مشهود باشد.

comparing mental pattern of architects and users to increase belonging to a place in commercial sociable spaces; case study: café-restaurant area of two royal and golestan complexes in shahrak-e-gharb of tehran, iran

belonging to third place and sociable spatial realization in contemporary collective spaces in response to the shrinking living space and the house of the contemporary human is a proper solution for improving social interactions and urban vitality. this solution requires creating some spaces to meet the need for interaction for the prosperity of community members by creating micro-spaces in macroscale urban cultural, educational, and commercial buildings with pause and relaxation aspects. the extant study aims to explain the feasibility of spatial realization with third-place sociability in contemporary buildings investigating the factors affecting its strength in the architecture of free spaces of commercial complexes. this is applied research in terms of objective and is a mixed quantitative-qualitative method in terms of the search system. the data were collected through two library and field methods and were analyzed using the path analysis technique and structural equation modeling (sem). in this method, sampling was done randomly among the audience’s society of the study area within ten intervals of the year. realization of a third place and promotion of a sense of belonging depends on physical factors affecting the invitation of the audience to be present in the place but also requires matching policymaking of executors and managers that organize the place, quality of the audience society, and behavioral factors ruling it. in this case, the priority of social moralities, demographic homogeneity, obtaining privilege from users’ long-term referrals to commercial complexes, and avoiding short-term profitable approach to individuals’ presence can be seen in prosperity and higher impact of space quality on vitality.