خوانش مسیریابی و عوامل موثر بر ادراک بصری در فضای بینابینی محیط مسکونی در مرحله پیش از بهره‌برداری، مورد مطالعاتی: شهر کرمان

با وجود اهمیت تاثیر افزایش خوانایی فضا و تسهیل راهیابی در فضای بینابینی مجتمع‌های مسکونی بر کیفیت زندگی اجتماعی ساکنان، همچنان در سیاست‌گذاری‌های رایج ساخت‌وساز‌های مسکونی در کرمان و سایر شهرهای ایران، عموماً توجه و تاکید بر چیدمان شکلی بلوک‌های مجتمع‌های مسکونی است و این باعث مغفول ماندن کیفیت فضایی مسیرهای عبور برای ساکنان و مخاطبین در مرحله پس از بهره‌برداری شده است. بنابراین، هدف این تحقیق، با توجه به جنبه‌های روان‌شناسانه، یافتن عناصر و ویژگی‌های فضایی تسهیل‌کننده فرایند مسیریابی در فضای بینابین بلوک‌ها است. سوال اصلی این است: چگونه می‌توان در مرحله پیش از بهره‌برداری که طراح به مخاطب دسترسی ندارد، باعث افزایش عوامل موثر بر مسیریابی در فضای بینابینی مسکونی شد؟ در این تحقیق، با استفاده از روش‌های راستی‌آزمایی ادراک بصری مخاطب در سه نمونه موردی، در تلفیق با نرم‌افزارهای تخصصی سنجش فاکتورهای بصری در فضای بینابینی مانند depthmap به صورت هم‌آمیخته، ابزار سنجش ادراک بصری در مرحله پیش از بهره‌برداری قرار گرفت. هم‌چنین با استفاده از پرسش‌نامه و تحلیل در نرم‌افزار spss، با حجم جامعه آماری90 نفر، نتایج بررسی شد. نتیجه نشان داد، زیر‌مجموعه‌های مولفه‌های محیطی، انسانی و بصری، نشانه، لبه، راه، رنگ، نور، پیاده‌مداری، سرزندگی اجتماعی و غیره می‌باشد که هر کدام در سطوح مختلف فضای بینابینی و در حوزه خوانایی مسیر موثر بوده و می‌توانند در مقطعی که طراح به مخاطب دسترسی ندارد، فاکتورهای مرحله پس از بهره‌برداری را ارتقا دهند.