بررسی و مقایسه نقش زیرساخت‌های شهری در تشکیل شبکه سبز شهری

گسترش فضای سبز شهری و ایجاد شبکه‌ای از فضاهای سبز در سطح شهر، علاوه بر رفع نیازهای شهروندان به تفریح و ارتباط با طبیعت، از طریق کمک به کاهش آلودگی هوا، ارتقای تنوع زیستی، ایجاد تنوع و استفاده از اراضی زراعی و باغی موجود، برای ایجاد اکوسیستم‌های فعال شهری به گسترش ارتباطات اجتماعی، بهبود امنیت و رونق اقتصادی باغ‌ها و زمین‌های کشاورزی کمک می‌کند. به عنوان یک زیرساخت سبز می‌تواند بر پویایی و پایداری شهرها تاثیر بگذارد. در این پژوهش مولفه‌های زیرساختی تاثیرگذار بر تشکیل شبکه سبز و بررسی‌های خدمات اکوسیستمی ارائه‌شده توسط آن‌ها از پژوهش‌های پیشین با استفاده از اسناد و مدارک کتابخانه‌ای استخراج گردید. سپس میزان تمرکز بر این مولفه‌ها در 25 نمونه موردی شبکه سبز شهری در جهان مورد بررسی و تحلیل قرار گرفت. روش تحقیق این پژوهش توصیفی- تحلیلی از نوع همبستگی است. روش نمونه‌گیری هدفمند مورد استفاده قرار گرفت. ارزیابی و امتیازدهی به نمونه‌ها در مقیاس لیکرتِ پنج‌طیفی صورت گرفته است. نتایج این بررسی‌ها نشان می‌دهد که در نمونه‌های موفق گسترش زیرساخت‌های سبز و تشکیل شبکه‌های سبز شهری، مولفه‌های اساسی در بخش‌های زیرساختی و خدماتی وجود دارد که برای شکل‌گیری شبکه سبز و گسترش آن ضروری است، که در بخش یافته‌ها و نتیجه‌گیری تحقیق ذکر شده است. علاوه بر این، با توجه به رابطه ساختار و ارائه خدمات، نتایج بررسی‌ها نشان می‌دهد، لزوما وجود زیرساخت‌های مرتبط با برخی خدمات اکوسیستمی منجر به ارائه آن خدمت نخواهد شد و زمینه‌های تاثیرگذار جانبی در ارائه کارآمد خدمات اکوسیستمی نقشی اساسی دارند.