معیارهای طراحی تاثیرگذار روی مشکلات رفتاری کودکان اوتیسمی در مدارس استثنائی

اختلال اوتیسم، اختلالی در رشد سیستم عصبی است که با نقص در تفکر، احساس و هیجان، باعث به وجود آمدن دامنه‌ای از مشکلات رفتاری در افراد مبتلا به این اختلال می‌شود. مطالعات نشان داده‌اند که معماری و طراحی مدارس می‌تواند آثار مثبتی روی بهبود مشکلات رفتاری این افراد داشته باشد. بنابراین، تشخیص اجزای معماری تاثیرگذار روی این مشکلات رفتاری برای معماران از اهمیت بالایی برخوردار است. هدف از این پژوهش، شناسایی و اولویت‌بندی معیارها و زیرمعیارهای معماری تاثیرگذار برای مشکلات کودکان مبتلا به اوتیسم است. در این مقاله، از روش توصیفی- تحلیلی به عنوان روش تحقیق استفاده شده است. گروه تصمیم در این مطالعه از 20 معمار و مربی کودک با تجربه کافی در محیط آموزشی مخصوص کودکان مبتلا به اوتیسم تشکیل می‌شود. در این مقاله، مهم‌ترین معیارهای معماری با استفاده از روش دلفی شناسایی شدند که عوامل فیزیکی محیط و سازماندهی فضاها را در میان سایر عواملِ به ‌دست‌آمده از پس‌زمینه تحقیق شناسایی می‌کند. سپس، به منظور دسته‌بندی و ارزشیابی عوامل و آثار این معیارها از تکنیک دی‌مالتی‌پلکس فازی استفاده شد که نور، بافت و مصالح و عوامل آکوستیک در آن در رتبه‌های اول تا سوم رتبه‌بندی شده و هم‌چنین از نرم‌افزار مطلب و اکسل برای تحلیل یافته‌ها استفاده شد.