تحلیل تاثیر هنر عمومی بر زندگی روزمره و کنش مصرفِ خلاقانه‌‌ی فضا، مورد مطالعاتی: محدوده‌‌ی تئاتر شهر تهران

جایگاه کنش مصرف فضا و کنش مقاومتی با تغییر نظریه‌‌ی زندگی روزمره، از دوران کلاسیک به مدرن، قابل بررسی است. کنش مصرفی فاعلانه و خلاقانه فضا به منظور کسب هویت از طریق گوناگون محقق می‌‌شود. در این میان هنر به عنوان نیرویی موثر و مولد، می‌‌تواند در بستر زندگی روزمره به مثابه‌‌ی کنش مصرف خلاقانه و امر مقاومتی در نظر گرفته شود. با این توضیح، مسئله‌‌ی پژوهش حاضر آن است که چگونه بهره‌‌گیری از هنر عمومی در فضای تئاتر شهر، مقاومت و مصرف خلاقانه در فضای زندگی روزمره، مجال بروز می‌‌یابد. این مقاله با توجه به هدف، در دسته‌‌ی پژوهش‌‌های تحلیلی بوده و پس از استنتاج از مبانی نظری مطرح در این حوزه (با رویکردی کیفی و مبتنی بر تحلیل محتوای کیفی)، در نمونه‌‌ی مطالعاتی (محدوده‌‌ی تئاتر شهر) از روش تحلیل کمی و اکتشافی بهره برده و به آزمون فرضیات پرداخته است. به منظور جمع‌‌آوری داده‌‌ها در نمونه‌‌ی مطالعاتی از ابزار پرسش‌‌نامه استفاده شده و حجم نمونه 380 بوده است. تحلیل داده‌‌های پرسش‌‌نامه شامل آزمون همبستگی و تحلیل عاملی بوده و از نرم‌‌افزار آماری اس.پی.اس.اس. استفاده شده است. نتایج تائید می‌‌کند که هنر عمومی می‌‌تواند کنش مصرف خلاقانه در فضا را ارتقاء دهد و در این میان هنرهای پویا و تعاملی، بیش‌ترین تاثیر را دارند. عامل تعامل و یادگیری که به واسطه‌‌ی هنر تعاملی شکل می‌‌گیرد، پیامد استفاده ار هنر عمومی در فضا به عنوان گونه‌‌ای از مصرف خلاقانه فضا است؛ هر چند الزامات دیگری چون بستر گفتمانی و مشارکت نیز ضرورت دارند.

investigating the impact of public art on everyday life and creative consumption action of space; case study: city theater space in tehran

space consumption and resistance actions can be studied throughout history, from the classical era to the modern era by investigating the changes in the theory of everyday life. active and creative space consumption action is realized to gain identity in various ways. meanwhile, art, as an effective and productive force, can be considered a creative consumption action and also a resistance action in the context of everyday life. considering this description, the main research problem is how using public art in the limited area of city theater provides the ground for resistance and creative space consumption in everyday life. the present study is analytical research, where the relevant theoretical foundations is deduced and reviewed using a qualitative approach and qualitative content analysis. next, the case study (i.e. the limited area of city theatre) is investigated using a quantitative and exploratory analysis method, and the hypotheses are tested. the data on the case study are collected using a questionnaire. the sample size is estimated to be 380 people. the obtained data from the questionnaires are analyzed using a correlation test and factor analysis in spss software. the results confirm that public art can promote creative space consumption action, and dynamic and interactive arts have the greatest impact on it. the factor of interaction and learning that is formed through interactive art is the result of using public art in space as a type of creative space consumption. however, it is also required to fulfill other requirements such as providing the ground for discourse and participation.