ارزیابی عملکرد مدیریت شهری در چهارچوب حکمرانی خوب و ارتباط آن با کیفیت زندگی شهری و سرمایه اجتماعی

امروزه با توجه به مشکلات و چالش‌های نظام شهری و اهمیت دستیابی به توسعه پایدار شهری، تغییر و تحولاتی در پارادایم‌های مدیریت شهری و ارائه خدمات شهری به وجود آمده است. این تغییر پارادایم، منجر به غالب شدن رویکرد حکمرانی خوب شهری شده است که به عنوان مناسب‌ترین و اثربخش‌ترین شیوه اداره شهرهای امروزی مطرح شده است. این رویکرد در اداره امور شهرها بر مبنای توسعه پایدار مردم‌سالار و برابرخواهانه، برای تاثیرگذاری تمامی کنشگران در مدیریت شهری و هم‌چنین پاسخ‌گویی به تمامی نیازهای شهروندان است. در واقع امروزه شهرها برای مدیریت و اداره خود به رویکرد جدیدی از مدیریت دست یافته‌اند که حکمرانی خوب شهری نام دارد. با توجه به این که دو دستگاه مهم نهاد مدیریت شهری در ایران شوراهای شهری و شهرداری‌ها محسوب می‌‌شوند. این تحقیق به ارزیابی عملکرد مدیریت شهری اهواز در چهارچوب حکمرانی خوب و ارتباط آن با سرمایه اجتماعی و کیفیت زندگی شهری پرداخته است. جامعه آماری تحقیق شهروندان بالای 18 سال شهر اهواز در سال 1398 است. حجم نمونه با استفاده از فرمول کوکران 400 نفر برآورد شده است. روش نمونه‌گیری، خوشه‌ای چندمرحله‌ای است. یافته‌های تحقیق حاکی از آن است که شاخص‌های حکمرانی خوب شهری (حق اظهارنظر و پاسخگویی، شفافیت، قانون‌مداری، کارایی و اثربخشی و مشارکت افراد) در سطح مطلوبی قرار ندارند و مدیریت شهری (شورای شهر و شهرداری) اهواز نتوانسته‌ حکمرانی خوب شهری را محقق سازد. هم‌چنین یافته‌های تحقیق نشان داد که رابطه معنادار مستقیمی بین سرمایه اجتماعی (اعتماد اجتماعی و مشارکت اجتماعی) و کیفیت زندگی شهری با حکمرانی خوب شهری وجود دارد. علاوه بر این، متغیرهای سرمایه اجتماعی 0.42 و کیفیت زندگی شهری 0.45 بر حکمرانی خوب شهری تاثیر دارند.

evaluating the performance of urban management within the good urban governance framework and its relationship with the quality of urban life and social capital

nowadays, the challenges of urban systems and the importance of sustainable urban development make changes in the paradigms of urban management and provision of urban services. this paradigm shift has led to the dominance of the good urban governance approach, as the most appropriate and effective way to manage today’s cities. in urban management, this approach, based on democratic and egalitarian sustainable development, is applied to influence all actors in urban management and also to meet all the needs of citizens. nowadays, cities have achieved a new management approach, called good urban governance. since city councils and municipalities are considered the most significant urban management bodies in iran, the present study aims to assess the performance of urban management in ahvaz within the framework of good governance and its relationship with social capital and quality of urban life. the statistical population includes citizens older than 18 years old in ahvaz city in 2019. the sample size is estimated to be 400 people using cochran’s formula. the samples are selected using multi-stage cluster sampling technique. the findings indicate the indicators of good urban governance (including responsiveness and accountability, transparency, rule of law, efficiency and effectiveness, and participation) are not at an optimal level, and the urban management (city council and municipality) of ahvaz has not been able to realize good urban governance. moreover, social capital (social trust and social participation) and the quality of urban life are positively correlated with good urban governance. the variables of social capital and urban quality of life influence good urban governance by 0.42 and 0.45, respectively.