ارزیابی میزان تاثیر ارتباط فرم بنا و خیابان بر الگوهای رفتاری انسان در فضاهای فیزیکی شهری، مورد مطالعاتی: خیابان ولی‌عصر (عج) شهر تهران

پژوهش حاضر میزان تاثیر ارتباط فرم بنا و خیابان را بر الگوهای رفتاری انسان در فضاهای فیزیکی شهری مورد ارزیابی قرارد داده است، وجود ارتباط بین فرم بنا و خیابان در انسجام فضاها و کیفیت‌مندی آن شرطی اساسی است. درک ارتباط فضاها و تعیین معیارهای ارزش‌گذاری کیفیت آن‌ها توسط شهروندان نقش مهمی در الگوهای رفتاری آنان ایفا می‌کند. فرضیه‌ پژوهش مدعی است که میزان ادراک و معیارهای ارتباط فرم بنا و خیابان متفاوت است و میزان تاثیر آن بر الگوهای رفتاری نیز متناسب با مکان و فرهنگ بهره‌وران از فضا متفاوت خواهد بود. گزاره نظری حاضر در دو سکانس از خیابان ولی‌عصر (عج) شهر تهران مورد آزمون واقع شده است؛ که این سکانس‌ها شامل، (سکانس اول: از میدان ولی‌عصر (عج) تا چهارراه ولی‌عصر (عج) و سکانس دوم: از میدان راه‌آهن تا چهارراه مولوی) می‌باشند. روش تحقیق پژوهش حاضر در سطح نظری از نوع روش تحقیق توصیفی-تحلیلی و در سطح تجربی با بهره‌گیری از روش پیمایشی است، که در چارچوب منطق فازی انجام گرفته است. نتایج تحقیق نشان می‌دهد، بین میزان ارتباط فرم بنا و خیابان با الگوهای رفتاری انسان، هم‌تغییری وجود دارد، ولی معیارهای ارتباط فرم بنا و خیابان در فضاهای فیزیکی شهری در فضاهای مختلف بر حسب میزان و نوع رفتار شهروندان متفاوت است و بر اساس تفاوت‌های فرهنگی بین شهروندان و خصوصیات فضای شهری سکانس‌های مختلف خیابان ولی‌عصر (عج) تهران، میزان تاثیر ارتباط فرم بنا و خیابان بر الگوهای رفتاری انسان در آن‌ها متفاوت است. نتایج پژوهش همچنین نشان می‌دهد که ارتباط معناداری میان فرم اصلی فضای جلویی بناها و حس مالکیت فضا وجود دارد و گاهی فرم ورودی‌ها حس تعلق به آن را تقویت می‌کند اما شهروندانی که فعالیت و سکونت خود را موقتی می‌بینند یا این‌که صرفاً در حال عبور از فضا و یا نظاره‌گر آن هستند، تمایل آنچنانی به رفتارهای مرتبط از خود نشان نمی‌دهند.

Evaluation of the Effect of the Relationship between Building Form and Street on the Human Behavioral Patterns in the Urban Physical Spaces; Case Study: Valiasr Street, Tehran

The current study evaluates the impact of the building form and street relationship on the human behavioral patterns in urban physical spaces. The relationship between the building form and the street is a significant factor in the connectivity of spaces and their quality. Understanding the relationship between the spaces and determining the valuation criteria of their quality by the citizens plays a significant role in their behavioral patterns. The research hypothesis claims that the perception and criteria of the relationship between the building form and street are different, and their effects on the human behavioral patterns might be different regarding the place and the space users. The current study examined two sequences of Valiasr Street in Tehran. The first sequence is from Valiasr Square to Valiasr Intersection, and the second sequence is from Rahahan square to Moulavi Intersection. The research method is an analytical descriptive. Also, using the survey method, the current study was conducted in the fuzzy logic framework. The research results indicate a variation in the relationship between the building form and street and human behavioral patterns. However, the criteria of the relationship between the building form and street in the urban physical spaces are different based on the extent and type of the citizens’ behavior. Also, the impact of the relationship between the urban form and street in the behavioral patterns of the human is different based on the cultural differences among the citizens and the characteristics of the urban space of different sequences of the Valiasr Street of Tehran. The results also showed a significant relationship between the main form of the front space of the buildings and the sense of space ownership. Also, the form of the entrances strengthens the sense of belonging. However, the citizens with temporary activity and residence or those who only observe the space and pass it are not interested in the related behaviors.