بررسی و تحلیل کارایی شاخص‌های پویای ارزیابی عملکرد نور روز (کفایت نور روز و روشنایی مفید نور روز) از طریق تحلیل حساسیت، مورد مطالعاتی: کلاس درس ابتدایی در تهران

حرکت به سوی ساختمان‌های پایدار وکم انرژی نیازمند تاکید بیشتری بر ارزیابی دقیق عملکرد نور روز است. بدین منظور محققین در چند سال گذشته جهت غلبه بر محدودیت‌های ‌شاخص‌های ارزیابی ایستا به‌طور قابل ملاحظه‌ای به سمت شاخص‌های پویای پیشرفته‌تر حرکت کرده‌اند. در حال حاضر شاخص‌های کفایت نور روز (da)1 و روشنایی مفید نور روز (udi)2 و شاخص‌های توسعه‌یافته مبتنی بر این دو به‌عنوان شناخته‌شده‌ترین شاخص‌های پویای ارزیابی شدت روشنایی نور روز در سطح بین‌المللی هستند که دارای اعتبار یکسانی از نظر کارایی در میان متخصصین مختلف نیستند. هدف از این مقاله مقایسه توانایی این شاخص‌ها جهت به‌کارگیری در ارزیابی نور روز در ساختمان‌های آموزشی است. برای رسیدن به این هدف تجزیه و تحلیل پارامتریک با استفاده از شبیه‌سازی در نرم‌افزار گرسهاپر با استفاده از پلاگین لیدی باگ3 و هانی بی4، جهت نشان دادن رابطه بین شاخص‌های udi ،sudi ،da ،sda ،cda از طریق نحوه تاثیر آن‌ها از تغییرات مولفه نسبت مساحت پنجره به دیوار (wwr)5 در مدل کلاس درس یک دبستان نمونه در شهر تهران انجام شد. نتایج نشان می‌دهند عدم وجود حد بالا برای شاخص da و شاخص‌های مبتنی بر آن ارتباط آن‌ها را با مولفه‌های مربوط به آسایش ساکنین از بین می برد. در مقایسه شاخص udi به علت همبستگی با شاخص‌های خیرگی و انرژی می‌تواند نشان‌دهنده میزان تمایل به وقوع عدم آسایش ساکنین و همچنین میزان مصرف انرژی باشد. همچنین در میان شاخص‌های مبتنی بر udi شاخص sudi جهت دستیابی به دقتی مشابه شاخص udi avg به افزایش تراکم شبکه نقاط حسگر نیازمند است که زمان محاسبه را به‌طور قابل توجهی افزایش می‌دهد. بنابراین شاخص udi avg برای واحد‌های کوچک فضایی که تعداد نقاط سنور کاملاً محدود است مناسب‌تر است.

Evaluation and Analysis of the Efficiency of Dynamic Metrics Evaluating Daylight Performance (Daylight Autonomy and Useful Daylight Illuminance) through Sensitivity Analysis; Case Study: Elementary Classroom in Tehran

To achieve sustainable, lowenergy buildings, it is required to further emphasize on accurate evaluation of daylight performance. To this end, over the last few years, researchers have considerably developed more advanced dynamic metrics to overcome the limitations of static metrics. Nowadays, Daylight Autonomy (DA) and Useful Daylight Illuminance (UDI) metrics and those metrics developed based on these two are the most wellknown dynamic daylight performance metrics, which do not have the same credit in terms of efficiency among different experts. The present study aims to compare the abilities of these metrics to be used in evaluating daylight performance in educational buildings. To this end, a parametric analysis is performed through simulation in Grasshopper software using Ladybug and Honeybee plugins. This analysis is performed to show the relationship between UDI, sUDI, DA, sDA, cDA metrics by examining the effects of the variations of WindowtoWall Ratio (WWR) on them in a typical Classroom of an elementary school in Tehran. The results show that the lack of a high limit for DA and DAbased metrics, i.e. sDA and cDA, eliminates their correlations with the components related to the occupant comfort. Among various daylight metrics, UDI, due to its correlation with glare and energy consumption, can indicate the propensity for the occurrence of occupant discomfort as well as the energy consumption. Also, among UDIbased metrics, sUDI needs to increase the density of sensor points in the grid to achieve the same accuracy as UDIavg, significantly increasing the computation time. Therefore, the UDIavg metric is more suitable to use for small spatial units where the number of sensors is quite limited.