هوش محیط‌زیستی، رویکرد کل‌گرایانه رابطه انسان محیط

انسان‌ها در طول تاریخ کهن زندگی خود اغلب تعاملی سنجیده و عقلایی با محیط زندگی خود داشته‌اند. اما امروزه مشاهدات مستمر در جهان، به اشکال مختلف، نشان می‌دهد که مردم، دیگر رابطه مطلوبی با طبیعت و محیط زندگی خود ندارند و می‌توان گفت نسبت به محیط زندگی و طبیعت اطراف خود دچار بی‌تفاوتی و غفلت و کرختی شدید شده‌اند. به‌طور کلی بی‌تفاوتی به محیط و الزامات حفظ آن می‌تواند دلیل و ریشه مشترکی داشته باشد. هم چنان که توجه و صیانت انسان‌ها نسبت به طبیعت، با پذیرش این حقیقت غیرقابل اجتناب که او خود بخشی از طبیعت کره زمین است، در واقع دارای ریشه واحدی است. لذا مساله این پژوهش آن است که علی‌رغم آگاهی‌های وسیع و عمیق محیط‌زیستی برآمده از علم، توجه نکردن به عوارضی که بر اثر عدم توجه به محیط‌زیست، به انسان و آینده بشریت باز می‌گردد؛ از کجا ریشه گرفته و علت آن چه می‌تواند باشد؟ پژوهشگران این مقاله  بر این باورند که پژوهش‌های پیشین در خصوص این مساله که تاکنون برای تبیین و توجیه این بی‌توجهی به محیط‌زیست در محافل علمی مطرح شده‌اند؛ پاسخگوی این مساله مهم و پیچیده نیستند.  لذا در این مقاله هدف آن است که ضمن واکاوی جنبه‌های مختلف این عارضه، علت اصلی این بی‌تفاوتی و خلاء پیش آمده  مورد کنکاش و بررسی قرار گیرد. روش تحقیق در این مقاله در پارادایم روش‌های کیفی قرار گرفته و می‌توان آن را تحلیلی اکتشافی نامید که در آن، ضمن بررسی جوانب شناختی موضوع، و از ورای تحلیل منابع علمی و شواهد موجود، علت اصلی این پدیده، از طریق بهره‌گیری از تجربیات علمی، کشف و در معرض قضاوت قرار داده شود. در نتیجه‌گیری نگارندگان مقاله بر این باورند که می‌توان کاهش یا از بین رفتن توجه لازم و کافی به محیط را در قالب فرضیه‌ای مرتبط با «هوش محیط زیستی» تعریف و تبیین نمود

Environmental Intelligence A Holistic Approach to the HumanEnvironment Relationship

Human beings have most often had thoughtful and rational interactions with their living environment throughout the history of life. But, nowadays, the continuous observations in the world in different forms reflect the idea that people do not have a favorable relationship with the nature and their living environment. Hence it can be stated that they have become indifferent, negligent, and easygoing towards their life environment and the nature in their periphery. But generally the apathy towards the environment and the necessities of its protection can have a common reason and root, the same way that the human beings’ attention and protection of the nature come from the same root. So the point of this study is that despite the vast and profound environmental knowledge attained from scientific findings, where does the indifference towards complications created by neglecting the environment that effect the environment, humanity, and the future come from and what could be the reason? The present researchers of this study believe that the prior research in regard to this issue that have been raised in scientific circles so far to explain and justify this negligence for the environment cannot respond to this important and complex problem. Thus, the current research paper aims at exploring the various aspects of such a problem, thereby to figure out the primary reason for such an indifference and gap. The research method in this article is based on the qualitative method paradigm and can be enumerated amongst analyticalheuristic research. In this method while investigating the cognitive dimensions of the subject and beyond analyzing the scientific sources and existent evidence, the main cause of this phenomenon is discovered and judged by taking advantage of scientific experiences. In the conclusion section, the authors come to the belief that the reduction or omission of the sufficient and necessary attention towards the environment can be defined and elucidated within the format of a hypothesis related to Environmental Intelligence