تدوین الگوی ماندگاری ادراکی در معماری بر اساس روش نظریه‌پردازی داده‌بنیاد متنی

امروزه یکی از مهم‌ترین مسائلی که نظر معماران را به خود جلب نموده است، مسئله لزوم جاودانگی در معماری معاصر است. بسیاری از آثاری که خلق می‌شوند، حتی اگر در یک مقطع زمانی پذیرفته شوند، به بی‌زمانی و جاودانگی راه نمی‌برند. اگرچه در سال‌های اخیر برخی از همایش‌ها و گردهمایی‌ها با بررسی آثار جاودانه معماری در این راستا سعی در یافتن چگونگی خلق یک اثر جاودانه در حوزه معماری داشته‌اند، با این وجود هنوز هم فقدان الگویی مناسب حاصل از مطالعه و بررسی در راستای چگونگی دستیابی به ماندگاری و جاودانگی (ماندگاری تا بی‌نهایت) در آثار معماری کاملاً احساس می‌شود. از آنجا که ماندگاری در معماری را از دو بعد می‌توان بررسی کرد: ماندگاری کالبدی و ماندگاری ادراکی. مقاله حاضر قصد دارد، با انجام پژوهش بر روی بعد ‌ماندگاری ادراکی‌ و چگونگی دستیابی به آن، راه‌حلی کاربردی به منظور برون‌رفت از این مسئله را ارائه دهد، تا از این طریق بتوان به ساخت فضاهایی دست یافت، که به نیازهای روحی و درونی انسان در هر زمان پاسخ مثبت دهد، و با طیف وسیعی از انسان‌ها ارتباط بر قرار کند. جهت تبیین مسئله پژوهش، از روش نظریه‌پردازی داده‌بنیاد متنی استفاده شده است. یافته‌های حاصل از پژوهش منجر به تدوین نظریه ماندگاری ادراکی در قالب یک الگوی کدگذاری و نگارش روابط آن‌ها با یکدیگر شده است. نتایج پژوهش نیز بر این مهم استوار است، که استفاده از الگوهای مشترک آثار ماندگار، شرط لازم برای ماندگاری ادراکی در معماری می‌باشد، اما شرط کافی نیست. آنچه که الگوهای مشترک را زنده نگه می‌دارد، استفاده از معنا و توجه به فطرت انسان در قالب رمز و نماد است که با اثرگذاری دو عامل فرهنگ و معنویت بر آن، در کالبد بنا حضور می‌یابد

Development of a Model of Perceptual Persistence in Architecture Using the Grounded Theory Method

Nowadays, the need for eternity in contemporary architecture is one of the most important issues that attract architects. Many of the architectural works do not reach timelessness and eternity, even if accepted at a certain period. Although in recent years some conferences and congresses on architecture have tried to find out how to create an eternal work in the field of architecture by examining eternal architectural works, there is still a lack of a suitable model for studying how to achieve eternity and persistence in architectural works. Since in architecture, persistence can be examined in two aspects: physical persistence and perceptual persistence, the present study aims to provide a practical solution to this problem by studying perceptual persistence and how to achieve it, in order to provide spaces that meet the spiritual and internal needs of human beings positively at all times, and communicate with a wide range of people. To explain the research problem, the grounded theory method is used. The findings of the study result in the development of a theory of perceptual persistence in the form of a coding pattern and the relationships between codes. The results of the study are also based on the important point that using patterns common among eternal works is a prerequisite for perceptual persistence in architecture, but not a sufficient condition. What keeps common patterns alive is the use of meaning and attention to human nature in the form of code and symbol, which are present in the building body under the influence of the two factors of culture and spirituality.