آسیب‌شناسی عوامل موثر بر ناکارآمدی کیفیت‌های محیطی در میدان‌های شهری بعد از تبدیل به پیاده‌راه، مورد مطالعاتی: میدان امام حسین(ع) تهران

ارتقاء کیفیت‌های محیطی در فضاهای عمومی شهری بعد از تبدیل به فضاهای پیاده شهری، این امکان را به کاربران می‌دهد که با فرصت بیشتری محیط شهری را تجربه‌ کنند و سطح تعاملات اجتماعی در محیط ارتقاء یابد. طرح پیاده‌راه‌سازی میدان امام حسین(ع) که یکی از میادین مهم شهر تهران می‌باشد پس از اجراء مورد نقد بسیاری از کارشناسان قرار گرفته است. این پژوهش با استفاده از تحلیل‌های رفتارسنجی از طریق پرسش‌نامه و تحلیل‌های آمارهای استنباطی مانند: رگرسیون و آزمون پیرسون در نرم‌افزار‌ spss  قصد دارد به بررسی و تحلیل کیفیت‌های محیطی یکی از میدان‌های شهری در ابعاد کالبدی، ادراکی و اجتماعی بعد از تبدیل شدن آن به فضای شهری پیاده بپردازد. پژوهش حاضر نشان ‌می‌دهد که غنای حسی و توجه به مقیاس انسانی و پیاده‌مدار بودن، خوانایی، ایمنی و امنیت تاثیرگذارترین عوامل در ارتقاءکیفیت‌های پلازاهای شهری هستند، اما طراحی پلازای امام حسین(ع) در تامین اغلب شاخصه‌های کیفی مورد بررسی موفق نبوده است. نبود برنامه و بی‌توجهی به خرده فضاها و خرده‌فروشی و نبود مدیریت زمین و تنوع کاربری‌ها پس از تبدیل شدن به فضای پیاده و همچنین فقدان مدیریت برای جریان‌سازی و رویدادپذیری فضای میدان، نیز از دلایل دیگر در عدم توفیق پروژه می‌باشد

Diagnosis of the Factors leading to the Inefficiency of Environmental Qualities in Urban Squares after Being Converted to Pedestrian Areas: The Case of Imam Hossein Square, Tehran

Improvement of environmental qualities in urban public spaces that have been changed into pedestrian areas enables users to experience urban spaces in a more deliberate and accurate manner, and thereby improving social interactions. The pedestrian area of Imam Hossein Square, which is an important square in Tehran, was a widely criticized project. The present study aims to investigate the environmental qualities of Imam Hossein Square physically, perceptually, and socially using behavior analysis through questionnaires and inferential statistic techniques, including regression analysis and Pearson correlation coefficient. The findings suggest that the most important factors affecting the quality of urban squares are sensory richness, consideration of human scale and pedestrianorientedness, legibility, and safety and security. Imam Hossein Square, however, has mostly failed to meet most of the quality criteria studied. Other reasons for the relative failure of the project include insufficient planning, lack of attention to microspaces and retail stores, inappropriate management of land use after the construction of the pedestrian area, and lack of planning for social events in the square