دستیابی به الگوی آموزشی موثر در آموزش معماری، مورد مطالعاتی: مقدمات طراحی معماری دو

فرآیند یادگیری در رشته معماری و به‌خصوص برای دانشجویان تازه وارد به این رشته بسیار حائز اهمیت می‌باشد. مساله اصلی این پژوهش دستیابی به یک الگوی آموزشی موثر در آموزش معماری می‌باشد و دروس مقدمات طراحی معماری به‌عنوان مورد مطالعاتی در این تحقیق در نظر گرفته شده است. با واکاوی الگوهای مختلف تدریس در حوزه علوم تربیتی و آموزش معماری، الگوهای مناسب با آموزش دروس مقدمات طراحی معماری شناسایی شده و با ایجاد تغییراتی در راستای اهداف این دروس، الگوی آموزشی مبتنی بر مشارکت درون‌گروهی استاد و دانشجو «مداد» با مختصات اولیه آن به‌دست آمد. پژوهش حاضر با هدف بررسی این الگو در درس مقدمات طراحی معماری دو و تکمیل و اصلاح آن و تبدیل آن به یک شیوه آموزشی موثر صورت گرفته است. بدین منظور از روش تحقیق کیفی نظریه زمینه‌ای در این پژوهش استفاده شده است، تا نقاط قوت و ضعف این الگو بیشتر شناخته شود. جامعه آماری این پژوهش دانشجویان درس مقدمات طراحی معماری دو دانشگاه مازندران بوده و علت انتخاب این جامعه آماری شناخت شرایط محیطی به‌جهت سابقه تدریس پژوهشگر در این دانشگاه می‌باشد. ابزارهای گردآوری اطلاعات در این پژوهش، مشاهده، پرسشنامه و مصاحبه بوده است. نتایج تحقیق حاکی از افزایش انگیزه دانشجویان، برآورده شدن نیاز همراهی دانشجویان در این الگو و اثرگذاری این روش بر فعالیت‌های گروهی می‌باشد. از دیگر فوایدی که در نتیجه حضور استاد در گروه به‌دست آمده است می‌توان از اهمیت پیدا کردن نظر دانشجو، تقسیم درست کار در گروه و اهمیت بیشتر فرآیند یادگیری نسبت به محصول نام برد.

Achieving an Effective Teaching Model in Architectural Education; Case Study: Architectural Design Basics Two

Learning process is of great importance in architecture courses, especially for the newcomers. The main issue of the present study is achieving an effective instructional pattern for teaching architecture and “Architectural Design Basics” have been considered herein as the case study. The proper patterns of instructing preparatory architectural designing lessons were identified through exploring the various teaching patterns in the area of educational sciences and architecture teaching. Then, changes were made in line with these lessons’ goals to attain a teaching pattern and its specifications based on the intragroup professorstudent collaboration (IPSC). The current research has been conducted to investigate this pattern in teaching preparatory architectural designing II and its completion and correction as well as its transformation to an effective instructional method. To do so, use was made of the qualitative research method of grounded theory so that the strong and weak points of this pattern can be better recognized. The study population included the students who had taken the preparatory architectural designing II lessons in two universities in Mazandaran. The reason for selecting this population is the familiarity with the environmental conditions due to the researcher’s history of teaching in them. The informationgathering instruments in this study are observation, questionnaire, and interview. The study results signified the increase in the students’ motivation, meeting the need for the students’ approval and collaboration in this method and its effectiveness on the group activities. Amongst the other advantages obtained as a result of the professor’s presence in the group, the importance of asking for the students’ ideas, the correct task division in the group and more importance of the learning process with respect to the product can be pointed out.