تاثیر اصول شهر زیست‌پذیر در ارتقای سطح رضایت‌مندی شهروندان، مورد مطالعاتی: ناحیه 4 منطقه 4 شهرداری تهران

امروزه شهرهای بزرگ با چالش‌های بسیاری در زمینه‌های اقتصادی، اجتماعی و زیست‌محیطی مواجه شده‌اند. در این میان مشکلاتی از قبیل انواع آلودگی‌ها، ترافیک و غیره، کیفیت محیطی و به تبع آن زیست‌پذیری در شهرهای بزرگ را کاهش داده است. هدف از این مقاله سنجش رضایت‌مندی شهروندان منطقه 4 شهرداری تهران با در نظر گرفتن اصول و شاخص‌های زیست‌پذیری با تاکید بر ابعاد زیست‌محیطی و اجتماعی می‌باشد. منطقه 4 بخشی از پهنه سبز شرق تهران و دانشگاه علم و صنعت ایران به‌عنوان یک فضای آموزش عالی همراه با محوطه‌ای سرسبز، وجود زندگی محله‌ای و حضور تعداد بالایی دانشجو در این منطقه از دیگر دلایل انتخاب محلات این منطقه به‌عنوان نمونه مورد مطالعه در مقاله حاضر می‌باشد. در این مقاله شاخص‌هایی که از نظر صاحب‌نظران و موسسات معتبر ملی و بین‌المللی در درک مشترک مردم از رضایت‌مندی زندگی‌شان موثر بوده‌اند شناسایی و تحلیل شده است. با توجه به کلی بودن این امر که شاخص‌ها کلی می‌باشند در مرحله تحلیل عاملی به بومی‌سازی آن‌ها براساس صاحب‌نظران و موسسات معتبر ملی و بین‌المللی در محدوده مورد مطالعه مبادرت ورزیده می‌شود تا در نهایت شاخص‌ها براساس میزان اهمیتشان سطح‌بندی شده و بتوان در حداقل زمان ممکن به بهترین شرایط در محدوده دست یافت. اطلاعات گردآوری شده با استفاده از تحلیل‌های آزمون t تک نمونه‌ای، مدل تحلیل عاملی و رگرسیون خطی در محیط نرم‌افزار spss مورد تجزیه‌وتحلیل آماری قرار می‌گیرند. به این صورت که ابتدا به‌وسیله آزمون t تک نمونه‌ای معناداری شاخص‌ها موردبررسی قرارگرفته و پس‌ از آن به خلاصه‌سازی و همگن‌سازی و بومی‌سازی شاخص‌ها به روش تحلیل عاملی پرداخته و با استفاده از روش رگرسیون خطی به اولویت‌بندی شاخص‌ها در محدوده موردمطالعه پرداخته می‌شود. نتایج حاصل نشان‌دهنده اهمیت بیش‌تر شاخص و زیرشاخص‌های حضورپذیری در فضا و بعد از آن، شاخص‌ها و زیرشاخص‌های هویت و حس تعلق به مکان در محله قرار دارند.

The Impact of Livable City’s Principles on Improving Satisfaction Level of Citizens; Case Study: District 4 of Region 4 of Tehran Municipality

Nowadays, large cities face many economic, social and environmental challenges, among which problems such as pollution, traffic, and so on have reduced environmental quality, and thereby livability in large cities. The present study aims to measure citizens’ satisfaction in the 4th municipal district of Tehran city with regard to the principles and indicators defined for livability, and with emphasis on environmental and social aspects. The Municipal District 4 of Tehran City is selected as a case study since it is a part of the green zone of East Tehran, where there are Iran University of Science and Technology, as a higher education environment, with green landscape, neighborhood living and a great number of students. This article identifies and analyzes the indicators that have been identified as those contributing to the understanding of people’s satisfaction with their lives by national and international experts and institutions. Given the fact that the indicators are general, using the factor analysis, the indicators are localized considering the case study by national and international experts and institutions, so that they are finally ranked, according to their importance, to be used to achieve the optimal situation in the studied area in the shortest possible time. Data are analyzed using onesample Ttest, factor analysis, and linear regression in SPSS software environment as follows: first, the onesample Ttest is used to examine the significance of indicators, then, the factor analysis is used to summarize, homogenize and localize the indicators, finally, using linear regression, the indicators are prioritized. The results show that the “attendance in space” indicator and related subindicators are ranked first priority, followed by “identity” and “sense of belonging to place” indicators and related subindicators.