بررسی کیفیت محیط شهر الکترونیک با تاکید بر ادراکات ذهنی شهروندان، مورد مطالعاتی: شهر تبریز

فناوری نوین اطلاعات و ارتباطات در حال ورود به اجتماعات انسانی است و بسیار دور از ذهن است که بتوان تنها با اتکاء به شیوه‌های گذشته، طراحی، برنامه‌ریزی و مدیریت شهرها را انجام داد. مهم‌ترین راهکار در این زمینه شهر الکترونیک است که با هدف به‌کارگیری از فناوری‌های نوین در طراحی همه عرصه‌های محیط شهری پا به عرصه جهانی گذاشته است و می‌توان اذعان داشت که تاثیرات حاصل از آن در کیفیت محیط شهری جلوه‌گر می‌شود. در مقاله حاضر با استفاده از روش توصیفی-تحلیلی و با به‌کارگیری نرم‌افزار spss و آزمون‌ آنالیز واریانس یک‌طرفه (oneway) در تجزیه و تحلیل داده‌ها، با حجم جامعه آماری 1494998 نفر پرسش‌نامه‌هایی حاوی سوالاتی جهت دریافت رضایت‌مندی شهروندان از کیفیات محیط شهر الکترونیک در جامعه مورد نظر (شهروندان شهر تبریز)، در نظر گرفته شده است. در این پژوهش رضایت‌مندی شهروندان از محیط شهر الکترونیک به‌عنوان متغیر وابسته و معیارهای محیطی، اجتماعی، اقتصادی و کالبدی به‌عنوان متغیر وابسته معرفی می‌شود. براساس فرمول محاسباتی کوکران و با ضریب خطای 0.06 درصد، به‌طور متوسط 267 عدد پرسش‌نامه در هر منطقه تعیین شده و با استفاده از روش نمونه‌گیری چند مرحله‌ای خوشه‌ای در مناطق ده‌گانه توزیع شد. نتایج حاصل از پژوهش نشان می‌دهد که کیفیت کالبدی محیط شهری متاثر از فناوری ارتباطی و اطلاعاتی با امتیاز 4.20 در حد خوب، کیفیت محیطی و اقتصادی محیط شهری متاثر از فناوری ارتباطی و اطلاعاتی با امتیاز 3.7 در حد متوسط، معیار اجتماعی، با امتیاز 3.4 پایین‌ترین امتیاز را در بین معیارها به خود اختصاص داده است. همچنین کیفیت محیط سکونت متاثر از پیاده‌‌سازی فناوری اطلاعات و ارتباطات در شهر تبریز از دید ساکنین به‌طور کلی در سطح خوب ارزیابی می‌شود. درنهایت مدل مفهومی پیشنهادات در راستای کاربردی کردن نتایج حاصل از تحقیق ارائه شده است.