کاربست رشد هوشمند در طراحی بافت‌های فرسوده شهری از دیدگاه متخصصین و مردم، نمونه موردی: محله فرحزاد تهران

شهرها به مثابه موجودات زنده برای ادامه حیات، نیازمند تجدید بافت‌های فرسوده خود و جایگزینی سلول‌های کهنه با سلول‌های نو هستند. در روند نوسازی بافت‌های فرسوده نه تنها ساختمان‌های نو دائماً در مسیر جایگزینی با ساختارهای فرسوده شهری هستند، بلکه تجدید حیات فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی نیز به تبع از تغییرات کالبدی در متن شهر صورت می‌پذیرد. مضافاً این که مخاطرات طبیعی همانند زلزله، ضرورت تسریع چنین روندی را ایجاب می نماید. از این رو، در پژوهش حاضر، رشد هوشمند شهری برای بازگرداندن حیات مدنی به بافت‌های فرسوده با در نظر گرفتن ابعاد زیست محیطی، عملکردی و موضوعات اجتماعی و اقتصادی علاوه بر جنبه کالبدی در این بافت‌ها پیشنهاد شده است. هدف این پژوهش توجه به مشکلات بافت‌های فرسوده و امکان استفاده از این بافت‌ها برای رفع نیازها و کمبودهای آینده شهروندان از طریق پیاده‌سازی اصول رشد هوشمند در نوسازی‌ این‌گونه بافت‌ها می‌باشد. در این پژوهش، از روش تحقیق توصیفی تحلیلی در بستری از مطالعات کتابخانه‌ای و نیز روش دلفی برای استخراج متغیرها و نرم‌افزار spss برای تحلیل داده‌های آماری، بهره گرفته شده است. نتایج حاصل از این پژوهش حاکی از آن است که توجه به مولفه‌های تقویت دسترسی پیاده، حفاظت از ساختمان‌های با ارزش و تاریخی محدوده، تقویت خوانایی و توجه به وضعیت و معیشت اقتصادی ساکنان با بیشترین ضریب همبستگی، در طرح نوسازی بافت فرسوده محله فرحزاد مبتنی بر اصول رشد هوشمند موثر خواهند بود.