بررسی آزمایشگاهی پروفیل طولی و عرضی آبشستگی و پروفیل سرعت جریان پیرامون مقاطع مختلف تکیه‌گاه پل

وقوع آبشستگی در اطراف تکیه‌‌گاه پل یکی از مهم‌‌ترین عوامل تهدیدکننده‌ پایداری این سازه محسوب می‌‌شود که به‌‌منظور کاهش اثرات مخرب این پدیده، روش‌‌های متعددی ارائه شده است. در پژوهش حاضر تاثیر دو پارامتر شکل هندسی تکیه‌‌گاه پل و همچنین حضور صفحات مستغرق با آرایش‌‌های منتخب، بر میزان آبشستگی پیرامون تکیه‌‌گاه پل بررسی شد. بدین‌منظور، مدل فیزیکی در چهار شکل مختلف شامل تکیه‌‌گاه مستطیلی 90 درجه، مستطیلی دیواره‌ باله‌‌ای خط جریانی 60 درجه، مستطیلی دیواره‌ باله‌‌ای خط جریانی 45 درجه و مستطیلی با باله‌‌های دایروی طراحی و ساخته شد. همچنین صفحات مستغرق در چهار آرایش متفاوت دوردیفه‌ موازی، دوردیفه‌ زیگزاگی، دوردیفه‌ زیگزاگی مورب و کاجی، در دو نسبت استغراق 2 و 3 و تحت زاویه‌ 20 درجه نسبت‌به جریان بر هریک از چهار تکیه‌‌گاه، در دبی ثابت آزمایش شدند. مشاهدات آزمایشگاهی نشان داد بیشترین و کمترین عمق آبشستگی به‌‌ترتیب در اطراف تکیه‌‌گاه مستطیلی 90 درجه و تکیه‌‌گاه مستطیلی با دیواره‌‌های دایروی به وقوع پیوست. در آزمایش‌‌های صفحات مستغرق، آرایش کاجی در نسبت استغراق 3، با کاهش 41 درصدی آبشستگی اطراف تکیه‌‌گاه مستطیلی 90 درجه، 20 درصدی اطراف تکیه‌‌گاه مستطیلی دیواره‌ باله‌‌ای خط جریانی 45 درجه و 18 درصدی در اطراف تکیه‌‌گاه مستطیلی با دیواره‌‌های دایروی نسبت‌به آزمایش شاهد متناظر با هریک از تکیه‌‌گاه‌‌ها، بهترین عملکرد را در کاهش آبشستگی از خود نشان داد.