>
Fa   |   Ar   |   En
   پهنه بندی زلزله‌خیزی پیش از بحران با استفاده از تکنیک Fahp مطالعه موردی استان خوزستان  
   
نویسنده مودت الیاس ,نظرپور رضا ,حیدری نیا سعید
منبع جغرافيا و مطالعات محيطي - 1395 - دوره : 5 - شماره : 17 - صفحه:91 -102
چکیده    رشد جمعیت و گسترش سکونت‌گاه‌ها بر روی نواحی پرمخاطره، اثر حوادث طبیعی را در جوامع مختلف به ویژه در حال توسعه، افزایش داده است. با توجه به قرارگیری استان خوزستان در محل برخورد صفحه عربستان و فلات ایران، زلزله‌خیز بودن و عدم مکان گزینی درست سکونت‌گاه‌های آن و رشد و توسعه آن‌ها بر روی گسل‌های فعال، پهنه بندی این استان برای شناسایی مناطق نامساعد از نظر خطر زلزله و جلوگیری از عدم استقرار سکونتگاه‌های انسانی در این مناطق برای کاهش خطرات احتمالی در آینده را ضروری نموده است. پژوهش حاضر با ماهیت توسعه ای – کاربردی با هدف پهنه بندی خطر زلزله شهرستان‌های استان خوزستان برای مقابله با خطرات احتمالی ناشی از این بلای طبیعی صورت گرفته است. همچنین ابتدا 7 پارامتر موثر در تشخیص مناطق زلزله‌خیز انتخاب، سپس با استفاده از مدل fahp ترکیب و نقشه پهنه بندی خطرپذیری زلزله حاصل شد. یافته‌ها حاکی از آن است که از نظر خطرپذیری زلزله از کل مساحت استان خوزستان ، حدود 7 درصد در محدوده‌ی (خطرپذیری خیلی کم)، 13 درصد (کم)، 20 درصد (متوسط)، 27 درصد (زیاد) و 33 درصد (خیلی زیاد) است و از میان شهرستان‌ها، اندیمشک و آبادان به ترتیب بیشترین و کمترین خطر پذیری زلزله را داشته اند.
کلیدواژه گسل، زلزله، بحران، مدل، خوزستان
آدرس دانشگاه شهید چمران اهواز, گروه جغرافیا و برنامه ریزی شهری, ایران, دانشگاه شهید چمران اهواز, گروه جغرافیا و برنامه ریزی شهری, ایران, دانشگاه شهید چمران اهواز, ایران
 
 

Copyright 2015
Islamic World Science Citation Center
All Rights Reserved