پیش‌بینی شعاع تزریقی فرایند بهسازی خاک با استفاده از دوغاب زیستی (micp)

بهسازی بیولوژیکی خاک با استفاده از رسوب میکروبی کلسیم کربنات  (micp) برای خاک‌های عمدتاً ماسه‌ای، روشی نوین در شاخه علوم بهسازی خاک محسوب می‌شود. این روش به علت سازگاری با محیط‌زیست در دسته‌بندی روش‌های سبز بهسازی قرار گرفته و در سالیان اخیر موردتوجه پژوهشگران بسیاری قرار گرفته است. از طرف دیگر به علت جدید بودن این شاخه، اکثریت پژوهش‌های صورت‌گرفته در مقیاس آزمایشگاهی هستند و فقدان مدل‌های فیزیکی واقعی در مطالعات احساس می‌شود.  در پژوهش حاضر فرآیند تزریق در خاک برای سیال‌های متفاوت مورد بررسی قرار گرفته است. بدین منظور ابتدا تزریق آب در خاک با استفاده از روش حجم محدود مورد شبیه‌سازی قرار گرفته است و نتایج حاصله با نتایج مدل‌سازی صورت‌گرفته در نرم‌افزار seep/w مورد ارزیابی قرار گرفته است که صحت عملکرد روش حجم محدود در برآورد نحوه حرکت آب در اطراف لوله تزریق را نشان می‌دهد.  در گام بعدی تزریق دوغاب زیستی و نحوه حرکت آن در ماتریس خاک مورد شبیه‌سازی روش حجم محدود قرار گرفته است و نتایج حاصله با نتایج مدل فیزیکی ساخته شده در شرایط آزمایشگاهی مقایسه شده است،  اصلاح معادله ریچارد در برآورد ضریب نفوذپذیری در راستای شعاعی اطراف محل تزریق، سبب شبیه‌سازی نزدیک به واقعیت تزریق دوغاب زیستی در خاک شده است. نرخ پیشروی جبهه اشباع برای سیال دوغاب زیستی کندتر از سیال آب است که باگذشت زمان اختلاف موقعیتی شعاع تزریقی بین این دو سیال نمایان‌تر می‌شود.

prediction of injection radius for soil improvement processes with biogrout (micp)

microbial induced calcium carbonate precipitation (micp) is an innovative method in soil improvement, primarily applied to sandy soils. this technique is classified as a sustainable (green) method of soil improvement due to its environmental compatibility and has garnered significant attention from researchers in recent years. however, the novelty of this field means that most research has been conducted at the laboratory scale, highlighting the need for realistic physical models. this research investigates the soil injection process for different fluids. firstly, the injection of water into the soil is simulated using the finite volume method, and the results are validated against those obtained from simulations performed in seep/w software. this comparison confirms the accuracy of the finite volume method in predicting water movement around the injection pipe. next, the injection of bio-grout and its movement within the soil matrix is simulated using the finite volume method, with these results compared to a physical model constructed under laboratory conditions. the modification of the richards equation to estimate permeability in the radial direction around the injection point results in a simulation that closely approximates the actual injection of bio-grout into the soil. the rate of advance of the saturation front for bio-grout is slower than that for water, and the positional difference in the injection radius between these two fluids becomes more pronounced over time.