تجربیات تاب‌آوری: استراتژی‌های معکوس خانوارهای روستایی در مقابله با بحران‌های زیستی مطالعه موردی: روستاهای هدف گردشگری خراسان شمالی

در مطالعات اخیر، با اجتناب از دیدگاه تاب‌آوری به‌عنوان یک راهبرد رسمی و بالا به پایین، اهمیت زیادی به داشته‌های فرهنگی و طبیعی و سنت‌های پیرامون آن و استراتژی‌های منحصربه‌فرد محلی و منطقه‌ای منتج از آن‌ها داده می‌شود. پژوهش حاضر از این نقطه‌نظر و با بررسی مسیرهای متفاوت ساکنان محلی و مغایر با سیاست‌های تجویزی دولتی برای مقابله با بحران‌های زیستی به مبحث تاب‌آوری در روستاهای هدف گردشگری استان خراسان شمالی پرداخته است. این پژوهش با روش کیفی و رویکرد تحلیل محتوا از نوع متعارف انجام شد. برای جمع‌آوری داده‌ها از روش مصاحبه فردی نیمه ساختاریافته با 40 نفر از روستاییان و برای تحلیل آن‌ها از روش تحلیل محتوای کیفی استفاده شد. نتایج به‌دست‌آمده نشان داد که برای ایجاد تاب‌آوری، ساکنان محلی با اتخاذ استراتژی‌های متنوع و در ذیل آن چند کارکردی کردن فعالیت‌ها و کشاورزی زیستی، تفکرات همگون تاب‌آورانه دولتی در اینجا گردشگری را به حاشیه رانده و به چالش کشاندند. همچنین، روستاییان با اتخاذ استراتژی‌های مشترک منطقه‌ای به‌واسطه شباهت‌های اقتصادی، فرهنگی و طبیعی و از طریق دانش بومی و محلی در یک فرآیند مشابه (ازجمله، بازاریابی مستقیم محصولات و ایجاد شبکه‌های غذای محلی) سعی در معرفی کیفیت محصولات بومی به‌عنوان یک نشانه جغرافیایی و جلوگیری از برند شدن گردشگری در سطح منطقه داشته‌اند. تحلیل‌های ما نشان می‌دهد که بجای دیکته کردن مسیرهای استانداردشده در مبحث تاب‌آوری و سازگاری با شرایط می‌بایست به مسیرهای منحصربه‌فرد محلی که به وضعیت خاصی از کشاورزی و مناسبات تولید در روستاها و منطقه اشاره دارد توجه کرد.

experiences of resilience: investigating the coping strategies of rural households with natural and human crises: a case study of rural tourism destinations, north khorasan province

this study shows the importance of enlarging the consideration of informal policies affecting economic dynamics which play a key role and currently unknown role in the resilience of rural areas, arguing that bottom-up governance approaches enjoy higher community acceptance than top-down approaches. the study was conducted using the conventional content analysis method. 40 rural residents were selected using the purposive sampling method for face-to-face and in-depth semi-structured interviews. findings showed that 1) agrobiodiversity and its related pluri-activities is a major challenge for the formal strategies such as tourism; 2) social organization involves formal (societal) level engagements, will be able to guarantee a sustainable rural livelihood, resulting in natural resources regardless of policies; where similar resilient strategies are developed in the form of independent management through regional commonalities by local food sales by marketing channel use than conventional agriculture producers and resulting balancing innovation with the preservation of cultural and natural heritage's authenticity. this study indicates that dictated resilience policies can provide resistance from local residents, where the most attention should be paid to independent local paths that refer to different agricultural aspects together in one place.