تحلیل عوامل تاثیرگذار بر الگوی توسعه پایدار بوم‌گردی با رویکرد کارآفرینی روستایی در استان کهگیلویه و بویراحمد

یکی از شیوه‌های تغییر و تحول که در اقتصادهای محلی موردتوجه کارآفرینان قرارگرفته، صنعت بوم گردی روستایی است که نیازمند تعیین عوامل اثرگذار بر الگوی مناسب برای توسعه پایدار آن است. پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی و از لحاظ روش، توصیفی- تحلیلی و اکتشافی است. گردآوری داده‌ها به دو روش اسنادی و میدانی انجام شد. جامعه آماری کلیه مدیران و کارشناسان محلی کارآفرینی و بوم‌گردی استان کهگیلویه و بویراحمد در سال 1403 بود که از بین آن‌ها 100 نفر به روش نمونه‌گیری تصادفی انتخاب شد. ابزار پژوهش نیز، پرسش‌نامه محقق ساخته بود. نتایج مدل معادلات ساختاری نشان داد عوامل محتوایی، رفتاری و ساختاری (05/0>p) و عوامل زمینه‌ای (01/0>p) تاثیر معناداری بر توسعه بوم‌گردی کارآفرینی محور دارند. ضرایب مسیر مشخص نمود که بیشترین عوامل موثر بر توسعه بوم‌گردی کارآفرینی محور به ترتیب شامل عوامل زمینه‌ای (85/2=t)، عوامل محتوایی و رفتاری (56/2=t) و عوامل ساختاری (01/2=t) است. بعلاوه، روستاها می‌توانند با توسعه بوم‌گردی مبتنی بر کارآفرینی، به‌عنوان یک راهبرد موثر برای توسعه اقتصادی با (26/2=t)، نهادی و قانونی (22/2=t)، اجتماعی-فرهنگی (25/2=t)، زیرساختی-خدماتی (04/2=t) و منابع زیست-طبیعی (24/4=t) خود عمل کنند و با ترکیب بوم‌گردی و کارآفرینی، می‌توانند به توسعه پایدار محلی و تعامل مثبت بین جوامع محلی و گردشگران کمک نمایند. نوآوری پژوهش تعیین عوامل موثر علی زمینه‌ای، محتوایی، رفتاری و ساختاری بوم گردی کارآفرینی محور است و راهکارهای پیشنهادی جهت اجرای مدل، ترویج بوم گردی، کارآفرینی و بازاریابی مناسب از طریق حمایت مالی و اقتصادی، توسعه مشارکت‌های محلی و بهبود اقتصاد، ایجاد شبکه‌های ارتباطی بین کارآفرینان روستایی، توجه به سازگاری زیست‌محیطی است.

analysis of the effecting factors on the sustainable development model of ecotourism with a rural entrepreneurship approach in kohgiluyeh & boyerahmad province

a transformation method that has attracted entrepreneurs' attention in local economies is the rural ecotourism industry, which requires determining the factors affecting the appropriate model for its sustainable development. the present study is applied in terms of purpose and descriptive-analytical-exploratory in terms of method. data collection was carried out using documentary and field methods. the statistical population was all local managers and experts in entrepreneurship/ecotourism in kohgiluyeh-boyrahmad province in 2024, from which 100 samples were selected using stratified sampling. the research tool was a researcher-made questionnaire. structural equations showed that content, behavioral and structural factors (p<0.05), and contextual factors (p<0.01) have a significant effect on the development of entrepreneurial-oriented ecotourism. the path coefficients indicated that the most effective factors in the development of entrepreneurial ecotourism include contextual factors (t=2.85), content and behavioral factors (t=2.56), and structural factors (t=2.01). in addition, villages can act as an effective strategy for the development of their economic (t=2.26), institutional and legal (t=2.22), socio-cultural (t=2.25), infrastructure-service (t=2.04), and bio-natural resources (t=4.24), and by combining ecotourism and entrepreneurship, they can contribute to sustainable local development and positive interaction between local communities and tourists. one of the innovative aspects of the present study is the determination of contextual, content, behavioral, and structural causal factors. the suggested solutions for implementing the model include: promoting ecotourism and appropriate marketing through financial and economic support, developing local partnerships and improving the regional economy, creating communication networks between rural entrepreneurs, and paying attention to environmental compatibility.