شهروندی محدود؛ احساس شکل گرفته در میان حاشیه‌نشینان شهر رشت

در دهه های اخیر حاشیه نشینی از مهم‌ترین و پیچیده ترین مسائل شهری بوده که آسیب‌های متعددی در ابعاد گوناگون در مدیریت شهری به همراه داشته است. این پژوهش با تاکید به تجربه زیسته حاشیه‌نشینان به دنبال درکی عمیق از زندگی پر چالش آنهاست.رویکرد پژوهشی مطالعه حاضر پدیدارشناسی است. براساس منطق نمونه‌گیری هدفمند و همچنین نمونه ‌گیری در دسترس، با 34 نفر از حاشیه نشینان چهار منطقه حاشیه نشین شهر رشت؛ مصاحبه به عمل آمد.یافته‌های این مطالعه نشان داد که پدیده احساس شهروندی محدود با شکل گیری احساساتی نظیر ناامنی، تبعیض، بیگانگی، خودباختگی و خشم، تفوق این احساس را در بین حاشیه نشینان قوام می بخشد و پیامدهای همچون تشدید فقر شهری، طرد اجتماعی، فرسایش سرمایه اجتماعی برون‌گروهی، نارضایتی اجتماعی و کشمکش در زیست شهری در محیط شهری پدیدار می سازد.نتیجه اینکه آنچه که در فضای شهر رشت، کاملاً مشهود هست آن است که پراکندگی محله های حاشیه نشین سبب شده هویت شهروندی واحد و عادلانه در این شهر شکل نگیرد. بی توجهی مسئولان نسبت به تغییر زندگی مناطق حاشیه ای موجب تسلط احساس ناخوشایند شهروندی محدود در بین آنان شده است. این احساس با تخریب انسجام شهری، بافت اجتماعی را شهر به فضایی پر از نارضایتی، تنش و ناهمگونی تبدیل کرده است.

limited citizenship the feeling created among the marginalized people of rasht city

in recent decades, marginalization has been one of the most important and complex urban issues that has caused numerous damages in various dimensions in urban management. this research, emphasizing the lived experience of marginalized people, seeks a deep understanding of their challenging lives.the research approach of the present study is phenomenological. based on the logic of purposeful sampling and also available sampling, interviews were conducted with 34 marginalized people from four marginalized areas of rasht city.the findings of this study showed that the phenomenon of limited citizenship by forming feelings such as insecurity, discrimination, alienation, self-destruction and anger, reinforces the dominance of this feeling among marginalized people and produces consequences such as intensification of urban poverty, social exclusion, erosion of outgroup social capital, social dissatisfaction and conflict in urban life in the urban environment.the result is that what is clearly evident in the urban space of rasht is that the dispersion of the marginal neighborhoods has prevented the formation of a unified and just citizenship identity in this city. the inattention of the authorities to the changing lives of the marginal areas has led to the dominance of an unpleasant feeling of limited citizenship among them. by destroying urban cohesion, this feeling has transformed the social fabric of the city into an atmosphere full of dissatisfaction, tension, and heterogeneity.