ارائه الگوی سیاست گذاری آموزشی مهارت افزایی در مدارس ابتدایی ( مطالعه موردی: مدارس ابتدایی شهر تهران)

مقدمه و هدف:آموزش مهارتی مجموعه ای از آموزش هاست که منجر به ایجاد گنجینه مهارتی در ذهن و سیستم رفتاری فرد تحت آموزش می شود و او را برای اقدام و تاثیر عمیق در زندگی و محیط کار آماده می کند. بنابراین، هدف این پژوهش شناسایی ابعاد، مولفه ها و شاخص های مرتبط با سیاست گذاری آموزشی مهارت افزایی در مدارس ابتدایی شهر تهران است. روش شناسی پژوهش: پژوهش از نظر هدف کاربردی است و با روش آمیخته ترکیبی (کیفی- کمی) انجام شده است. روش پژوهش کیفی مبتنی بر نظریه داده بنیاد اشتراوس و کوربین است و محیط پژوهش را مدیران و کارشناسان ستادی وزارت آموزش و پرورش و اساتید مدیریت آموزشی دانشگاه آزاد اسلامی واحدهای شهر تهران در سال تحصیلی (1400-1401) تشکیل دادند. شیوه نمونه گیری به روش نظری تا حد اشباع استفاده شد و لذا 14 نفر از افراد محیط پژوهش با سابقه بالاتر از 25 سال به عنوان مشارکت کنندگان در پژوهش انتخاب شدند.تکنیک گردآوری اطلاعات ، مصاحبه عمیق و شیوه تحلیل اطلاعات به روش کدگذاری باز، محوری و انتخابی صورت پذیرفت. به این ترتیب مرحله کدگذاری باز به تعداد 120 مفهوم اولیه منجر شد که با حذف و تعدیل کدهای همسان در مرحله دوم 34 مفهوم تقلیل یافتند و با انجام پالایش 86 مفهوم باقی ماند. در بخش کمی تعداد 276 نفر در جامعه آماری 900 نفری از مدیران مدارس ابتدایی در سال 1401-1400 به صورت تصادفی طبقه ای با فرمول کوکران انتخاب شدند. جمع آوری داده ها با پرسش نامه نیم ساختاریافته محقق ساخته و با طیف پنج گزینه ای لیکرت انجام گرفته است. همچنین اعتبار پرسش نامه از طریق آلفای کرونباخ سنجیده شده است.یافته ها: بر اساس یافته های پژوهش ، اجزای مدل به دست آمده مشتمل بر موارد زیر است : شرایط علی با پنج مقوله اصلی (ارائه محتوای برنامه درسی ، روش تدریس ، روش ارزشیابی ، ویژگی یادگیرندگان ، ویژگی معلمان)،شرایط مداخله گر با سه مقوله اصلی ( تجهیزات ناکافی، محتوای کتب درسی ،خانواده فراگیران)،شرایط زمینه ای با دو مقوله اصلی(عوامل فرهنگی ، عوامل قانونی) راهبردها با 5 مقوله اصلی (بهبود توانش نیروی انسانی ، بهبود کیفیت برنامه درسی، تامین منابع مالی ، اصلاحات در برنامه فعالیت ها ، اصلاحات در قوانین و مقررات) و پیامدها با سه مقوله اصلی ( فردی ، اجتماعی و دیجیتال ) .بحث و نتیجه گیری: برای راه اندازی آموزش مهارت افزایی در مدارس ابتدایی باید محتوای برنامه درسی، روش تدریس و روش ارزشیابی باید باویژگی معلمان و ویژگی فراگیران هم خوانی داشته باشد.

presenting the educational policy model of skill enhancement in elementary schools (case study: elementary schools intehran)

introduction: skill training is a set of training that leads to the creation of a skill treasury in the mind and behavioral system of the person under training and prepares her for action and deep impact in the life and work environment. therefore, the purpose of this research is to identify the dimensions, components and indicators related to the educational policy of skill enhancement in primary schools in tehran.research methodology: the research is of an applied type and was done with a mixed method (qualitative-quantitative). in the qualitative part, there are 14 experts in the field of educational policy making (managers and staff experts of the ministry of education and professors of educational management of the islami azad university of tehran branches) using the purposeful and theoretical sampling method until reaching theoretical saturation, and in the quantitative part, there are 276 people. in the statistical population, 900 people were randomly selected using cochran's formula. data collection is based on a semi-structured questionnaire developed by the researcherfindings: the dimensions, components and indicators of the model were identified through coding in the systematic foundation data method in five dimensions: causal conditions with five components, intervening conditions with three components, contextual conditions with two components, strategies with nine components and consequences with three components. and the findings of confirmatory factor analysis with amos software showed that all dimensions and components have a suitable and acceptable impact factor in the model.conclusion: according to the results of the present research, it is suggested to the education policy makers to pay attention to all the elements of the policy model and consider the contribution of each one in the making.