بررسی فواصل اینتررادیکولار خلف ماگزیلا در الگوهای اسکلتی ساژیتال متفاوت به وسیله توموگرافی کامپیوتری با اشعه مخروطی

سابقه و هدف: قرار دادن مینی‌ایمپلنت‌ها درخلف ماگزیلا مستلزم ارزیابی دقیق فواصل اینتررادیکولار است تا ضمن حفظ ثبات مینی ایمپلنت، از بروز عوارض جلوگیری گردد. هدف این مطالعه ارزیابی فواصل اینتررادیکولار در خلف ماگزیلا بزرگسالان ایرانی با الگوهای اسکلتی ساژیتال مختلف، با استفاده از توموگرافی کامپیوتری پرتوی مخروطی (cbct) بود تا بهترین محل برای قرار دادن مینی‌ایمپلنت در این ناحیه مشخص شود.مواد و روش‌ها: این مطالعه بر روی تصاویر cbct  90 بیمار 18 تا 50 ساله انجام شد تا فواصل اینتررادیکولار در فاصله های 2، 4، 6 و 8 میلی‌متری از محل اتصال سمان به مینا (cej)، از دیستال کانین تا مزیال مولر دوم در ماگزیلا اندازه‌گیری شود. شرکت‌کنندگان به طور مساوی بین سه کلاس اسکلتی ساژیتال تقسیم بندی شدند. داده‌ها با استفاده از آنالیز واریانس (anova) و tukey’s post hoc test با سطح معنی‌داری (α=0.05) تحلیل شدند.نتایج: نتایج این مطالعه نشان داد که مقادیر فواصل اینتررادیکولار تدریجا از cej به سمت اپکس افزایش می‌یابد. بیشترین مقادیر فواصل اینتررادیکولار، بین پرمولر اول و دوم، در 6 و 8 میلی‌متر از cej در تمامی کلاس‌های اسکلتی مشاهده شد. در برخی نواحی تفاوتهای معنا‌دار در فواصل اینتررادیکولار بر اساس الگوهای اسکلتی مشاهده شد (p<0.05). تفاوت‌های جنسیتی حداقل بود، اما در برخی نواحی از نظر آماری معنی‌دار بود (p<0.05). تاثیر سن بر فواصل اینتررادیکولار در محدوده این مطالعه معنی‌دار نبود (p>0.05).نتیجه‌گیری: بر اساس یافته‌های این مطالعه، درحالی که باید تفاوت‌های فردی حین جایگذاری مینی ایمپلنت ها در نظر گرفته شود، به نظر می‌رسد در تمامی الگوهای اسکلتی ساژیتال، ناحیه بین پرمولر اول و دوم در 8 میلی‌متر از cej مناسب‌ترین محل برای قرار دادن مینی‌ایمپلنت در خلف ماگزیلا باشد. 

evaluation of interradicular distances in the posterior maxilla across different sagittal skeletal patterns using cone beam computed tomography

back ground and aim: the placement of mini-implants in the posterior maxilla requires accurate assessment of interradicular distances to ensure stability and avoid complications. the purpose of this study was to evaluate the interradicular distance in the posterior maxilla of persian adults with class i, ii and iii sagittal skeletal patterns using cone beam computed tomography (cbct), aiming to identify the optimal site for mini-implant insertion in this region.materials and methods: this cross-sectional study was conducted on cbct images of 90 individuals aged 18-50 years to measure the interradicular spaces at 2, 4, 6 and 8 mm from the cementoenamel junction (cej) from the distal of the canine to the mesial of second molar in maxilla. the participants were divided equally among three sagittal skeletal classes. data were analyzed by anova and tukey’s post hoc test (alpha = 0.05).results: the results demonstrated that the interradicular spaces gradually increase from the cej toward the apex. the widest interradicular distances were observed between the first and second premolars, particularly at 6 and 8 mm from the cej in all skeletal classes. there was a significant difference in interradicular distances based on skeletal patterns. gender differences were minimal but statistically significant in specific regions. age differences were not significant within the limits of this study.conclusion: based on the findings of this study, while individual differences should be taken into consideration, the region between the first and second premolars at 8 mm from the cej seems to be the most favorable site for mini-implant insertion in the posterior maxilla in all sagittal skeletal patterns.