مطالعه میگوی پا سفید غربی litoppenaeus vannamei)) در مجتمع پرورش میگوی گمیشان استان گلستان از نظر آلودگی به فلزات سنگین و ارزیابی خطر برای مصرف کنندگان

امروزه تاثیر مستقیم آلودگی با فلزات سنگین بر سلامت آبزیانی مانند میگو بر کسی پوشیده نیست. فلزات سنگین انباشته شده در بدن میگو می‌توانند از طریق زنجیره غذایی به انسان منتقل و سبب بروز بیماری و مشکلات عدیده ای گردند. از این رو بررسی سطح سلامت بافت عضله این جانداران از لحاظ فلزات سنگین حائز اهمیت می‌باشد. در این تحقیق غلظت فلزات سنگین بافت عضله میگوی پا سفید غربی (litopenaeus vannamei) در مجتمع پرورش میگوی گمیشان استان گلستان تعیین و ارزیابی خطر برای مصرف کنندگان انجام شد. برای این منظور، تعداد 30 نمونه میگوی پا سفید غربی پس از خشک شدن، پودر شدن و هضم شیمیایی برای تعیین میزان غلظت فلزات سنگین توسط دستگاه جذب اتمی مورد اندازه‌گیری قرار گرفتند. داده های بدست آمده با استفاده از نرم افزار spss تجزیه و تحلیل شد. فلزات سنگین متنوعی در میگوی پاسفید غربی شناسایی شد که شامل آرسنیک، کادمیوم، جیوه، سرب، آهن، مس، کبالت، کروم، منگنز، مولیبدن، نیکل، قلع و روی بودند. فلزات آرسنیک و آهن بیشترین میزان را به ترتیب میان فلزات غیر ضروری و ضروری به خود اختصاص دادند. از نظر میزان باقیمانده فلز روی بین سایت های مختلف اختلاف معنی دار گزارش شد (0.05 > p ). غلظت تمامی عناصر مورد در محدوده مجاز تعیین شده توسط استانداردهای جهانی (fao/who) بود. مصرف مداوم و روزانه این محصول برای گروه‌های سنی مختلف از نظر آرسنیک ایمن نبوده و مخاطره ای برای آنها وجود دارد. ولی از نظر سایر فلزات ایمن بود. نتایج این مطالعه پیشنهاد می کند که اقدامات لازم جهت پیشگیری از آلودگی آب‌های استخرهای پرورشی استان گلستان توسط مقامات مسئول صورت پذیرد. کاهش اثرات خطرناک فلزات سنگین با پایش، بررسی منظم و ارزیابی آلاینده های معدنی امکان پذیر می باشد.

study of white leg shrimp (litoppenaeus vannamei) of shrimpfarming complexes in gomishan, golestan province, with theperspective of contamination by heavy metals and risk evaluation for consumer

heavy metal pollution directly affects marine aquaculture such as shrimp farming.heavy metals in the shrimp can be transferred to humans through the food chain. in this research, the concentration of heavy metals in the muscle tissue of western white-legged shrimp (litopenaeusvannamei) was determined and the risk for consumers was assessed in the gamishan shrimp breeding station of golestan province. for this purpose, 30 samples were analyzed by atomic absorption after drying and chemical digestion. the data were analyzed using spss software. the different heavy metals were identified in shrimp samples, including arsenic (as), cadmium (cd), mercury (hg), lead (pb), iron (fe), copper (cu), cobalt (co), chromium (cr), manganese (mn), molybdenum (mo), nickel (ni), tin (sn) and zinc (zn). the average amount of as, cd, hg and pb was 0.11-0.08, 0.01, 0.01 and 0.38-0.14 mg/kg, respectively. sn and ni had a lower average than other metals. fe and cu were the highest level, followed zn and mn. co, cr and mo were the lowest level. a significant difference was reported between different sites inregarding zn (p < 0.05). the concentration of all heavy metals was according to the standard limit (fao/who). continuous and daily consumption of this product for different age groups is not safe in terms of as and there is a risk, but it is safe for othermetals. the results of this study suggest that the measurements to prevent the pollution of breeding ponds in golestan province should be taken by the responsible authorities.it is possible to reduce the dangerous effects of heavy metals by monitoring, regularly examining and evaluating these mineral pollutants.