ارزیابی تغییرات نوار ساحلی دریای خزر با استفاده از سیستم اطلاعات جغرافیایی و سنجش از دور (نمونه موردی:ساحل امیرآباد در استان گیلان)

نوسانات سطح آب دریای خزر عامل اساسی مخاطرات ژئومورفولوژیک در منطقه ساحلی محسوب می‌شود. پیشروی ساخت وسازهای انسانی به طرف حریم دریا در طول 50 سال اخیر، تغییرات شگرفی در منطقه ساحلی ایجاد نموده است. هدف از این تحقیق آشکارسازی تغییرات خط ساحلی دریای‌‌خزر در بازه 20 کیلومتری ساحل امیرآباد شهرستان لاهیجان واقع دراستان گیلان با استفاده از سیستم اطلاعات جغرافیایی و تکنیک‌های سنجش‌از دور می‌باشد. روش کار مبتنی بر مقایسه زمانی و مکانی تغییرات خط ساحلی با استفاده از تصاویر ماهواره‌ای لندست tm, etm oli_tirs طی سال‌‌های 1984- 1994- 2004- 2014 و 2024 و نوسانات تراز آب دریا و مقایسه آن با تراز آب دریا در سال 1342 است. همچنین، این تغییرات از طریق بازدیدهای میدانی و ثبت موقعیت پدیده‌های به جای مانده از خط ساحلی گذشته با استفاده از gps و مطابقت آن‌ها با نقشه‌ها و تصاویر زمین مرجع شده به همراه ترسیم برش‌های عرضی در نرم‌افزار arc gis مورد بررسی قرار گرفت. نتایج به‌دست آمده از این پژوهش حاکی از آن است که سواحل دریای خزر از نظر زمانی و مکانی به طور نامشخصی در حال پیشروی و پسروی است. حداکثر پسروی به لحاظ افقی برابر با 3 تا 8/39 متر در سال و حداکثر پیشروی برابر با 3 تا 10 متر را در طی سال بوده است که این موضوع باعث چالش‌های حقوقی حاکم در قوانین مربوط به حریم دریای خزر و اراضی مستحدث و ساحلی می‌گردد.

coastline change assessment using remote sensing and geographic information system (case example: amir kalaye beach)

fluctuations in the water level of the caspian sea are the main cause of geomorphological hazards in the coastal area.the progress of human constructions towards the sea during the last 50 years has caused large changes in the coastal area.the purpose of this research was to reveal the changes in the coastline of the caspian sea within 20 km of amirabad beach in lahijan, a city located in gilan province, using geographic information system and remote sensing techniques.our methodology was based on temporal and spatial comparison of coastline changes using landsat, tm, etm oli_tirs satellite images during the years 1984-1994-2004-2014 and 2024 and studying sea level fluctuations and comparing it with the sea level in may 1963. also, we complimented the revealed changes with field visits and recording the position of the past coastline traces using gps and matching them with referenced maps and images in arc software. the results indicated that the shores of the caspian sea are alternatively advancing and receding without exact pattern, the maximum horizontal retreat was 3to 39.8 meters per year, and the maximum advance was 3 to 10 meters per year. this issue causes legal challenges in the laws related to the boundaries of the caspian sea and coastal lands requiring more in depth consideration and revisions by the relevant bodies.