شعریت در رمان خانۀ ادریسی‌ها

رمان خانۀ ادریسی ها اثر غزاله علیزاده ازجمله رمان هایی است که در آن توصیف نقش برجسته ای ایفا کرده و همین توصیفات منجر به ایجاد عوامل شعریت در متن داستان شده است. ازجملۀ این عوامل می توان به تصویر، تداعی، ایجاز و موسیقی، عاطفۀ غلبه یافته و هنجارگریزی نحوی اشاره کرد. در این پژوهش، نگارندگان با روشی توصیفی‌تحلیلی عناصر شعریت را در رمان خانۀ ادریسی ها مورد بررسی و تحلیل قرار می دهند. در این رمان، از میان مولفه های شعریت بیشترین عنصر را تصویر به خود اختصاص داده و نویسنده از میان تصاویر بیشتر از همه از تشبیه استفاده کرده است. گاهی این تشبیهات مستقیم و گاه غیرمستقیم هستند. علیزاده با به کار گرفتن این عوامل به تعویق در روایت یا مکث در سیر حرکت روایت دست می زند. این عامل از یک سو منجر به طولانی تر شدن جنبۀ فرعی داستان و از سویی دیگر منجر به ایجاد سکوت معنادار و نوعی فرصت به خواننده برای کسب التذاذ ادبی می شود.

poeticity in the house of the edrisis

the house of the edrisis (khāne edrisi-hā) is a novel by ghazāleh alizādeh in which vivid descriptions play a prominent role, leading to the creation of poetic elements within the text. among these elements are imagery, evocation, brevity, musicality, overriding emotions, and stylistic deviance. this study examine the elements of poeticity in the house of the edrisis using a descriptive-analytical approach. in the novel, imagery is the most prominent poetic element, and the author extensively employs similes and metaphors within the imagery. alizādeh employs these elements to create suspense in the narrative or pauses in the flow of the story. this delay in the minor aspect of the story creates thought-provoking silence and provides the reader with an opportunity to savor the literary experience.