آموزه‌های تربیتی استعاره‌ شناختی بهار در مثنوی مولوی

در این پژوهش، آموزه های تربیتی مبتنی بر استعاره شناختی «بهار»، در مثنوی مولوی بررسی می‌شود. این آموزه ها در مثنوی، اغلب در قالب تعلیم و رهنمود مراد و شیخ کامل به سالک و برای تربیت او آمده است. مفاهیمی نظیر «نفس و کلام مردان»، «رستاخیز»، «ولی کامل»، «جان عاشقان»، «عقل کلی»، «بسط و لطف الهی»، «انقلاب و تحول احوال درونی»، «اسم محیی» و «رضایت اولیا» در قالب استعارۀ مفهومی «بهار» آمده اند. پژوهش حاضر به روش توصیفی- ‌تحلیلی و به شیوۀ استقرایی، به دنبال پاسخ گویی به ‌‌این پرسش است که استعاره شناختی «بهار» در مثنوی مولوی، کدام آموزه های تربیتی را دربر می گیرد؟ برخی از مولفه های دستاورد ‌‌این پژوهش بدین شرح است: رهایی از قید آب و گِل، برتری قلمرو جهان درونی، پذیرش عیب و خطای خود، تدریجی بودن تکامل روحی انسان، رعایت ادب در مقابل ولیّ مرشد، پرهیز از استغنا در برابر ولیّ مرشد، دمیده شدن روح نشاط و سرور در قلب بشر و رهایی او از دام نومیدی و رنج، آشکار شدن حقیقت روحانی انسان از طریق آزمون و ابتلا.

pedagogical teachings of the cognitive metaphor of spring in rumi’s mathnavi

the present research studied the pedagogical teachings of the cognitive metaphor of spring (season) in mathnavi, using a descriptive-analytical and deductive method. these teachings are offered within the framework of the teachings and guidance of murad and the perfect shaikh for the education of the salik. concepts such as man’s breath and speech, resurrection, perfect wali, soul of the lover, universal intellect, divine expansion and grace, evolution of internal states, reviving name, and satisfaction of virtuous men are represented in the form of the cognitive metaphor of spring. the findings of the study suggest the following components; getting rid of materialistic aspects of life, dominance of the internal world, acceptance of one’s liability and fault, gradual nature of human spiritual perfection, observing politeness before the guiding wali, avoiding needlessness in front of the guiding wali,‌ infusion of happiness and delight in human heart, doing away with disappointment and agony, and the emergence of the spiritual reality of man through examination and affliction.