بررسی و مقایسه پوشش کیتوسان و آلوئه ورا بر عمر پس از برداشت، کیفیت و ترکیبات زیست فعال توت‌فرنگی رقم کاماروسا ( strawberry camarosa)

توت فرنگی از جمله میوه های فسادپذیر است و از این رو در دهه های اخیر تلاش فراوانی در راستای افزایش ماندگاری توت فرنگی و حفظ ارزش تغذیه ای آن در شرایط پس از برداشت با روش هایی غیر از کاربرد قارچ کش ها صورت گرفته است. با توجه به اهمیت موضوع، در پژوهش حاضر اثرات کاربرد هفت تیمار پوشش شامل سه تیمار کیتوسان (محلول 0.50، 0.75 و 1درصد)، سه تیمار ژل آلوئه ورا (محلول 0.25، 0.50 و 0.75 درصد) به همراه شاهد بر عمر انباری و کیفیت محصول توت فرنگی در شرایط انبار (دمای 4 درجه سانتیگراد با رطوبت 90 درصد) مورد بررسی قرار گرفت. در روزهای 3، 6 و 12 انبارمانی، شاخص های کیفی و عمر پس از برداشت میوه ها ارزیابی شد. کاربرد پوشش های خوراکی میزان اتلاف وزن، پوسیدگی میوه، محتوای مواد جامد محلول، ph آب میوه و شاخص طعم را در طول دورۀ انبارمانی نسبت به شاهد کاهش داد. در مقابل موجب افزایش محتوای اسیدهای قابل تیتر، ویتامین ث، سفتی بافت، ترکیبات فنولی و ظرفیت آنتی اکسیدانی نسبت به شاهد گشت. در بین تیمارهای مورد استفاده، کاربرد کیتوسان 1 درصد و آلوئه ورا 0.75 درصد بیشترین کارایی را در افزایش عمر انباری و کیفیت میوۀ توت فرنگی داشتند. نتایج این پژوهش استفاده از این مواد را به عنوان پوشش های خوراکی و بی خطر برای مصرف کننده توصیه می کند.

investigating the effects of chitosan and aloe vera coatings on the post harvest life, quality and bioactive compounds of strawberry camarosa

strawberry is one of the perishable fruits, and therefore, in recent decades, many efforts have been made to increase the shelf life of strawberries and its nutritional value in post harvest conditions with methods other than fungicides. considering the importance of the subject, in the present study, the effects of seven tratmnets of chitosan coating (0.5, 0.75 and 1 % solutions), aloe vera gel (0.25, 0.50 and 0.75% solutions) alonge with control on shelf life and the quality of the strawberry product was investigated in warehouse conditions (4 °c and 90% relative humidity). on the 3rd, 6th, and 12th days of storage, the quality and life indicators of the fruits were evaluated after harvesting. the use of edible coatings reduced the rate of weight loss, fruit decay, soluble solids content, fruit juice ph and taste index during the storage period compared to the control. in contrast, the content of titratable acids, vitamin c, tissue stiffness, phenolic compounds and antioxidant capacity increased compared to the control. among the treatments used, the use of chitosan 1% and aloe vera 0.75% were the most effective in increasing the storage life and quality of strawberry fruit. the results of this study recommended the application of these coatings as edible and safe coatings for the consumer.