بررسی تطور عملکردهای اجتماعی زنان در متون نثر داستانی در فاصله قرنهای ششم تا نهم (با تکیه بر سمک عیّار، ابومسلم‌نامه، دارابنامه بیغمی و فیروزشاه نامه)

در داستانهای کهن ادبیات فارسی، زنان پیوسته نقش و حضوری پر رنگ دارند که این نقشها بصورتهای گوناگون مثبت و منفی در متن آثار بازتاب یافتهاند. برای بررسی دقیقتر و علمی تر نوع عملکرد زنان در متون نثر داستانی و سیر تطور آن، چهار اثر سمک عیّار (قرن ششم)، ابومسلمنامه ( قرن ششم)، دارابنامة بیغمی (قرن هشتم و نهم) و فیروز شاهنامه (قرن نهم) بررسی میشوند که سوال اصلی پژوهش نیز یافتن پاسخ برای همین مطلب است. برای رسیدن به این هدف، داستانها را به روش کتابخانه ای و بر اساس هشت مولفه اصلی و چهارده کد فرعی، تجزیه و تحلیل کرده ایم.