نقش ادبیات و فرهنگ ایرانی در معماری باغهای هند (مطالعه موردی: بررسی باغ مزار تاج محل بر اساس تئوری داده بنیان)

فرهنگ و تمدن اصیل ایرانی و از آن میان باغ ایرانی و شیوه ساخت آن همواره مورد توجه ملل دیگر به ویژه حاکمان هند بوده است. تلاش در جهت انتقال دانش ساخت باغ ایرانی – به عنوان یکی از مهمترین دستاوردهای فرهنگ و تمدن ایرانی- به هند از روزگار گورکانیان آغاز گردید. هنری که ریشه در نگاه ویژه ایرانیان به طبیعت و دنیای پیرامون دارد.این پژوهش در صدد است با مطالعه در باغهای ایرانی هند، به ویژه باغ مزار تاج محل، عناصر تشکیل دهنده و نیز معماری ایرانی آنها را در آن سرزمین از منظر دانش ادبیات و جغرافیا بررسی نماید تا به این وسیله میزان تاثیر پذیری هند را از تمدن و فرهنگ کهن و اصیل ایرانی نشان دهد. در این نوشتار با بهره گیری از پارادایم کیفی و نظریه داده بنیان به بررسی و واکاوی تاثیر ادبیات و فرهنگ ایرانی بر معماری هندی با تاکید بر ساختار جغرافیایی باغ مزار تاج محل میپردازیم. برای جمع آوری داده های مورد نیاز جهت بررسی، مطالعه و تجزیه و تحلیل، از روش ترکیبی (اسنادی – پیمایشی) استفاده شده است. نتیجه پژوهش نشان میدهد به دلیل روابطی که ایران و هند در طول تاریخ داشته اند، به ویژه در زمان صفویه و گورکانیان، فرهنگِ معماری و ساخت باغ و باغ – مزار در هند تحت تاثیر فرهنگ، ادبیات، هنر و معماری ایرانی قرار گرفته است.