بررسی رمانهای دهۀ هشتاد از منظر جامعه شناسی زنانه و مقایسۀ اجمالی آن با رمانهای دهه های پیشین

بازخوانی آثار ادبی با رویکردهای تازه به پویایی فضای جامعۀ ادبی مینجامد. نقد جامعه شناسی در عرصۀ ادبیّات، به بررسی تاثیر متقابل ادبیّات و جامعه بر یکدیگر میپردازد و با تحلیل این تاثیر و تاثّرها، راهی نوین در برابر کسانی قرار میدهد که دغدغۀ اصلی ذهن آنها شناخت انسان و جامعۀ جدید انسانی است. نگرش جامعه شناسانه به رمان با رویکرد جامعه شناسی زنان، منظری نسبتاً نوپدید است که از قابلیّت و گنجایی چشمگیری برای بحثهای نوین و جذّاب در این زمینه برخوردار است. نگارندگان از این نظرگاه به بررسی رمانهای دهۀ هشتاد و مقایسۀ اجمالی آنها با داستانهای دهه های پیشین پرداخته اند. روش تحقیق این مقاله، توصیفی - تحلیلی است. در ارائۀ تصویر زن، در مدّتی نزدیک به یک قرن، به آرامی دگرگونیهایی رخداد. چهرۀ دوگانۀ الهی ـ شیطانی زن، به چهره ای چندگانه، کاملتر و واقعیتر تبدیل شد. در کنشِ زنان این داستانها، بیشتر بازتولید ساختارهای ثابت فرهنگی وجود دارد؛ همچنین مفاهیم بازتاب یافته در این رمانها ناظر بر آن است که نویسندگان آنها، به دیدگاهی بین ساختارگرایی و کارکردگرایی، اعتقاد دارند، در این راستا ساختارشکنی و تولید ساختارهای تازه روندی کند، ولی روبرشد دارد.