تاملی در نمکدان حقیقت شفایی اصفهانی از منظر سبک‌شناسی و مقایسه ای کوتاه با حدیقۀ سنائی

شفایی اصفهانی از شاعران سده‌ دهم و یازدهم هجری است، منظومه‌ای دارد به نام نمکدان حقیقت که ابیات آن بالغ بر 3180 بیت است. نسخه‌های خطی معدودی از این مثنوی موجود است و تاکنون تصحیح نشده است. این اثر منظوم عرفانی نظیره‌ای است بر حدیقه‌الحقیقه‌ سنایی غزنوی.شفایی در این منظومه ضمن پایبندی به سنن ادب فارسی و پیروی از بزرگان شعر قدیم، نیم نگاهی نیز به طرز و سبک جدید داشته و در تصویر سازیهای خود از موتیفهای سبک هندی بهره برده است.بیان اندیشه‌های کلامی شیعه، تضاد با فلسفه، نقد صوفی و صوفیگری، بهره‌گیری گسترده از تشبیهات و ترکیبات زیبا، استفاده از برخی کاربردهای کهن واژگانی و بهره‌گیری از صنعت تجنیس را میتوان از ویژگیهای بارز شعر شفایی دانست. با توجه به طبیب بودن شاعر، تصویر سازی با اصطلاحات و مضامین مربوط به طب قدیم نیز در شعر او پر بسامد است