مقایسه تجدد ادبی درایران بارنسانس ادبی اروپا نگاهی تازه به مفهوم سبک شناسی نظم در ایران

جستار حاضر به بررسی سیر تجدّد ادبی در ایران در سه دورۀ سامانی، بازگشت ادبی و دوران مشروطیت یا عصر بیداری میپردازد و درصدد آن است که اثبات کند تجدد ادبی تنها معطوف به دوران مشروطیت یا عصر بیداری نیست؛ بلکه در ایران نیز به موازات کشورهای اروپایی تجددهایی به وقوع پیوسته است.در این مقال به بررسی شاخصه های تجدد ادبی و مقایسه آن با رنسانس اروپایی پرداخته شده است. در واقع این پژوهش روایت تاریخ ادبی ایران با عینک تجدّد است از زمان سامانیان تاکنون و برخلاف پژوه هایی که تاکنون ارائه شده است، طلیعه تجدد را دوران سامانیان میداند، دوره بازگشت ادبی نیز که ما در شکل گیری ادبیات معاصر است و ساده نویسی را به ادبیات ایران به ارمغان می آورد، به عنوان رنسانس ادبی محسوب شده است؛ چرا که در این دوره نیز شعرا و نویسندگان مانند هنرمندان عصر رنسانس بازگشت و احیا را دستور کار خود قرار داده اند مولفه های تجدد از جمله: خردورزی، آزادی، طنز، زن، داستان نویسی، تسامح دینی، آزادی عقاید نهضت تالیف و ترجمه کتب، احیای داستا های حماسی، وطن و ... مورد بررسی و واکاوی قرار گرفته است.