بررسی برون ساخت غزلیات فتاحی نیشابوری با نگاه سبک شناسانه

فتاحی نیشابوری از شاعران سده نهم هجری و بی گمان از نظر سبک کلام در ردیف سخن سرایان میانه سبک عراقی و سبک هندی است. در شعر او بیشتر ویژگیهای هنجاری سده نهم هجری نمود پیدا کرده است، ولی بسامد آنها متفاوت است. در این مقاله با بررسی برون ساخت غزلیات فتاحی نیشابوری، جایگاه او در حیطه سبک شناسی تبیین خواهد شد و مقولاتی چون محور افقی، واژه ، نحو ، ترکیبات عامیانه، ترکیبات نو، صورخیال، عناصر بدیعی بویژه معنوی، موسیقی بیرونی، موسیقی کناری(قافیه و ردیف)، همگونی واژگان ، از دیدگاه سبک ، طرح میگردد. پاره ای از ویژگیهای سبک خراسانی، چون: رقص ضمیر، حذف شناسه، اتّصال ضمیر به حرف اضافه در اشعار او دیده میشود. نیز آرایه های شاخص سبک هندی مانند ارسال المثل ، اسلوب معادله ، حسن تعلیل در دیوان شاعر سرشار است و اشعار وی از آرایه های خیال آفرین و انواع صنایع معنوی اشباع شده است. وام گیریهای ترکیبی از قرآن و زبان عربی در این میان حائز اهمیت است.