بررسی سبک دیوان فضل الله نعیمی استرآبادی و معرفی نسخ خطی آن

دیوان اشعار فضل الله نعیمی استرآبادی از تالیفات مهم حروفیه محسوب میشود که بخشی از افکار وحدت وجودی، انسان مدارانه، قلندرانه و غالیانه‌ آنها را نمایان میسازد. هدف از این تحقیق تحلیل عناصر ادبی و فکری این اثر با روشی توصیفی و تحلیلی است، لذا ویژگیهای مذکور در بالا با توجه به نقش حروف در آنها بررسی میشوند و سپس دیوان در سه بخش صورخیال، صنایع بدیعی و موسیقی مورد مداقه قرار میگیرد. تشبیه به عنوان مهمترین عامل ایجاد تصاویر و تلمیح و مراعات-النظیر به عنوان اصلیترین آرایه های بدیعی تحلیل میگردند و در نهایت اوزان، قوافی، ردیفها و آن دسته از صنایع ادبی که در موسیقی اثر موثرند، مورد موشکافی قرار میگیرند. افزون بر اینها، نگارنده لزوم تصحیح مجدد دیوان را مطرح میکند و نسخ خطی آن را که بر سه دسته‌ کامل، منتخب و ترجیع بند تقسیم میشوند، معرفی مینماید.