تاملی در مجمع الاصناف

مجمع الاصناف بزرگترین شهرآشوب صنفی ادب فارسی است. هدف این مقاله شناساندن اهمیت این شهرآشوبِ دوره صفوی، دلایل برتری آن بر دیگر شهرآشوبهای صنفی و آشکارایی ساختار آن است. ساختار مجمع الاصناف در بخشهای انسجام، توصیف، تغزلِ مذکر، مطایبه، ویژگیهای زبانی، گستردگی قشرهای اجتماعی، اشاره به رسوم اجتماعی، کاربرد اندک عناصر شیعی، و نگاه غیرسرمایه ای به متن تشریح شده است. در همه بخشها شهرآشوب لسانی با دیگر شهرآشوبهای صنفی مقایسه شده. نوع نگاه لسانی به شهرآشوب نیز کاویده شده. منظر این مقاله به مجمع الاصناف ساختاری، زبانی و اجتماعی است.