|
|
|
|
بررسی عناصر شاعرانه در شعر ثنایی مشهدی
|
|
|
|
|
|
|
|
نویسنده
|
مینا فاطمه ,کرمی محمدحسین
|
|
منبع
|
سبك شناسي نظم و نثر فارسي (بهار ادب) - 1394 - دوره : 8 - شماره : 3 - صفحه:375 -394
|
|
چکیده
|
یکی از قصیدهسرایان بزرگ قرن دهم هجری، خواجهحسینبنغیاث الدینمحمد ( وفات 996 ) مشهور به ثنایی است. او در دورهای میان افول سبک عراقی و ظهور سبک هندی میزیست. ثنایی توانست با دگرگون کردن سبک پیشین، تاثیرگذار در شیوهای تازه و سبکی نو در شعر فارسی باشد؛ بنابراین تذکرهنویسان و عدهای از پژوهشگران او را یکی از پیشگامان برجسته سبک هندی میدانند. از خواجهحسین دیوان اشعاری بهجای مانده،که شامل قصاید، غزلیات، مقطعات، رباعیات، ساقی نامه،اسکندر نامه است. این مقاله پس از بررسی نظرات مختلف در مورد ثنایی و اشعارش، به واکاوی خصوصیات و ویژگیهای شاعرانهی زبانی و ادبی و ویژگیهای لفظی و معنوی اشعار او میپردازد و شعر ثنایی را از جهت کاربرد واژگان ویژه، باستانگرایی و آرکاییسم، موسیقیهای درونی و بیرونی، کناری و معنوی ، انواع آرایه ها و صورخیال مورد بررسی قرارداده است.
|
|
کلیدواژه
|
ثنایی مشهدی ,ویژگیهایزبانیوادبی ,موسیقی ,تخیل ,عاطفه ,ویژگیهای لفظیومعنوی
|
|
آدرس
|
دانشگاه شیراز, دانشجوی دکتری دانشگاه شیراز, ایران, دانشگاه شیراز, استاد دانشگاه شیراز, ایران
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Authors
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|