بررسی و تحلیل منظومه غنایی «فیروز و شوخ» « برگرفته از دیوان محمدحسین وفای فراهانی»

داستانهای عاشقانه جذابترین و وسیعترین بخش آثار غنایی است که با اقبال عمومی مواجهشدهاست. عشق و مسایل عاشقانه بدلیل جذابیتهای خاص آن همواره مورد توجه شاعران ونویسندگان بوده و دستمایه خلق آثار متعدد و متنوع ادبی شدهاست. شاعران بزرگی پارسی زبانآثار بی بدیلی در حوزه ادبیات غنایی خلق کردهاند که مورد تقلید دیگر شاعران در این حوزه قرارگرفته است.با وجود آنکه در سالهای اخیر بسیاری از نسخههای خطی توسط پژوهشگران تصحیح وچاپ شده است ولی کم نیست آثاری که هنوز در گوشه و کنار کتابخانهها در زاویه گمنامی بسرمیبرد. یکی از این نسخههایی نفیس و منحصر بفرد، داستان غنایی فیروز وشوخ اثر محمد حسینوفای فراهانی است که تاکنون تصحیح و چاپ نگردیده و ناشناخته باقی مانده است. این پژوهشبرآن است تا برای نخستین بار به معرفی این داستان نفیس متعلق به قرن سیزدهم که از جهتادبی دارای ارزش فراوانی است، بپردازد. روش تحقیق نیز بصورت اسنادی – تحلیلی است. بدینترتیب که سعی گردیده پس از تهیه نسخه موجود و بازخوانی آن نسخه، مورد تحلیل و بررسی قرارگیرد.