بازتاب عناصر زبانی وبیانی سبک هندی در غزل زیب النسا (مخفی)

زیب النسا بیگم متخلص به مخفی از مشهورترین شاعران پارسی گوی شبه قاره هند است.پدرش اورنگ زیب از پادشاهان بزرگ گورکانیه هند ومادرش« دلرس بانو» ایرانی و دختر شاهنواز خان صفوی است. او در قالبهای مختلف شعری طبع آزمایی کرده است اما توفیق او در غزلسرایی (پانصدوچهارغزل) بیش از دیگر قالبهای شعری بوده است. در دیوان او مضامین و مفاهیمی شبیه به باریک اندیشی و نازک خیالیهای سبک هندی وجود داردکه بسامد آنها، کم نیست : بکاربردن کلمات و ترکیبات عامیانه، ترکیب سازی تازه وخاص، موتیفهای خاص واژگانی، وابسته‎های خاص عددی،تعبیرات و تشبیهاتی که رنگ محلی دارد. اغراق، پارادوکس، استعاره فعلی، تشبیه فشرده و بویژه کاربرد زیاد تمثیل و اسلوب معادله که از شاخصه‎های مهم سبک هندی بشمار میرود در شعر وی بسیار دیده میشود. در این پژوهش ضمن تحلیل اشعار زیب النسا مخفی، بازتاب ویژگیهای سبک هندی را در دیوان اشعار وی بررسی میکنیم وسپس به بسامدها ، که تشخص سبکی شاعر در آن نمایان شده است. خواهیم پرداخت.