نگاهی انتقادی به تذکره عرفانی «جادّه العاشقین» و معرّفی دو عارف گمنام سده دهم هجری بر بنیاد متن آن تذکره

تصحیح و تنقیح آثار کهن ادب فارسی، همواره یکی از اصلی ترین دغدغه های صاحبان فرهنگ و ادب ایرانی است. یکی از این آثار کهن، تذکره عرفانی «جادّه العاشقین» است؛ که آشنایی با نسخه خطّی این تذکره و مطالعه متنِ آن، یک سوال اساسی درباره یکی از شخصیّتهای گمنام عرفان و تصوّف در سده دهم هجری قمری پدید آورد که «براستی، کمال الدّین حسین خوارزمی مذکور در متن این تذکره کیست؟» بنابراین، با همین اندیشه، به پژوهش در مورد آن تذکره پرداخته شد که برآیندِ آن پژوهش، نشان داد که تذکره «جادّه العاشقین» اثر شیخ «شریف الدّین حسین خوارزمی» فرزند شیخ «کمال الدّین حسین خوارزمی» عارف ایرانی سده دهم هجری قمری است؛ این تذکره که تنها سند معتبر در شناسایی هویّت این دو شخصیّت عرفانی است، تاکنون تصحیح و تنقیح نگشته و در اختیار ادب دوستان و عرفان پژوهان قرار نگرفته است. بنابراین، نوشتار حاضر، با هدف گزارش تصحیح نسخه خطّی تذکره «جادّه العاشقین» به معرّفی این دو عارف گمنام بر بنیاد متن این تذکره پرداخته؛ همچنین ارزش و اهمیّت تاریخی، ادبی و عرفانی آن تذکره را مورد بررسی و تحلیل قرار میدهد.