بررسی سبک شناسانه غزلیات خاقانی شروانی

خاقانی از شاعران دوره تحول غزل و صاحب سبک است . از مشخصههای سبک او که وی را در شمار شاعران بزرگ فرمالیست شعر فارسی قرار میدهد ، توجه ویژه به صورت و فرم است . گستره وسیع اطلاعات علمی و تسلط او بر فنون ادبی ، همچنین نگاه تازه و متفاوت او به طبیعت به سبک او تشخص خاصی بخشیده است . بطور کلی در مورد سبک خاقانی باید دانست او شاعریست نوآور که هم از نظر مضمون و هم از نظر زبان ، ترکیبات ، استعارات و تشبیهات تازه دارد . در سخن او آثار تکلف مشهود است و صنایع شعری و تناسبات لفظی را به حد وسواس مراعات میکند. غزلهای خاقانی در سیر تکاملی غزل بی تاثیر نبوده و از نظر وحدت موضوع و دارا بودن شرایط غزل از غزلهای خوب قرن ششم است .لازم به ذکر است با وجود اهمیت و جایگاه ویژه این قالب ادبی در دیوان خاقانی ،تا کنون هیچ پژوهش سبک شناسانه مستقل و منسجمی در باب آن صورت نگرفته است ؛بدین منظور این پژوهش در سه سطح فکری ، ادبی و زبانی غزلیات خاقانی را بر مبنای آمارهای دقیق تحلیل میکند . بررسی این غزلیات قوت اندیشه و مهارت شاعر را در بیان الفاظ و خلق معانی و ابتکار مضامین جدید نشان میدهد.