بررسی محتوایی روایت ابومسلم خراسانی(با تاکید بر ابومسلم نامه طرسوسی)

ابومسلم خراسانی، نخستین شخصیت تاریخی ایران پس از اسلام است که در پرتو کارویژه‌های تاریخی، که از منظر ذهنیت ایرانیان، نتایج عمیق و دیرپایی به دنبال داشت، جنبه حماسی و اسطوره ای به خود گرفت. درباره عملکرد واقعی و تاریخی ابومسلم، اگرچه نکات مبهم و ناگشوده، کم نیست، با این همه، تحقیقات و پژوهش های فراوان در این زمینه هم از سوی محققان ایرانی و هم بیگانه صورت گرفته است. در این پژوهش ها تاکید اصلی بر جنبه تاریخی وی بوده و تحلیل مستقلی درباره وجوه اساطیری و کارکرد حماسی روایتی وی صورت نگرفته است! از این رو، در مجموعه این نوشته ها نمی‌توان به علت یا علل ماندگاری روایت ابومسلم خراسانی تا روزگار معاصر در میان ایرانیان و ترکان پی برد. این مقاله ضمن بهره گیری از منابع تاریخی، با تکیه بر ابومسلم‌نامه طرسوسی که مهمترین متن داستان ابومسلم نامه است، در صدد پاسخگویی به چرایی این موضوع می‌باشد. البته از آنجا که بسیاری از داستان‌ها و روایات مربوط به حماسه ابومسلم از تاریخ منشا گرفته است، اشاره هایی به منابع تاریخی برای روشن تر شدن فضای موضوع اجتناب ناپذیر است. در پاسخ به علت ماندگاری این روایت فرضیه این تحقیق آن است که راز این موضوع را باید در نیاز هویت ایرانی در تکرار آن جستجو نمود.