مقایسه دو بدیعیه درادب

قصاید فنّی از هنریترین قصاید زبان فارسی بشمارند و در آنها اغلب صنایع و فنون ادبی‌ درج شده است. این قصاید ضمن نمود هنر شعری شاعران، از گنجینه‌های ماندگار فنون ادبی ‌محسوب میشوند؛ از طریق این قصاید در زمانهایی خاص، گسترش فنون ادبی ‌و ایجاد رغبت رقابت و در نتیجه حفظ و ترویج فنون ادبی،‌ میسّر شده است. سهم پیشروان این فنون ادبی ‌و سپس پیروان آنها در آفرینش این هنر زبانی و شعری بر کسی پوشیده نیست. چنانچه به کتابهای فنون ادبی‌گذشته توجه شود، اغلب نمونه‌های شعری، از این قصاید بر گرفته شده‌اند امّا از حیث تحوّل و تطبیق کمتر به این قصاید پرداخته شده است. تحقیق و تتبّعی که میتواند به غنای بیشتر ادبی منجر شود. این مقاله میکوشد که از میان قصیده پردازان پیشرو و پیرو، سلمان ساوجی و حافظ علی بن نور را مورد بررسی قرار دهد و دو قصیده پر فنّ آنها را از حیث کمّی ‌و کیفی تطبیق نماید