سبک شناسی ادبی قصاید زاهد تبریزی

بازار قالبهای شعری در ادوار مختلف، گرمی یکسانی نداشته است. با توجَه به اوضاع سیاسی، دیدگاه صاحبان قدرت، شرایط اجتماعی، روحیات مردم و ... قالب یا قالبهایی در شعر مسلط میشدند. آنچنان که در دوره سبک خراسانی شعر حماسی و قالب مثنوی، مدح و قصیده از دیگر قالبها رونق بیشتری داشته، در دوره سبک عراقی غزل از دیگر قالبها پیشی گرفته است.در عهد صفویان به دلیل دیدگاه مذهبی ایشان، به شعر مدحی توجَهی نمیشد و به تبع آن، قالب قصیده که قالب مدح و ثنا بود از رونق افتاد. لیکن در همین دوران، شاعرانی بودند که از قالب قصیده در مسیر دیدگاه مذهبی صفویان استفاده کرده، برای بقای آن کوشیدند.زاهد تبریزی، شاعر و نویسنده پرکار عهد صفویان، قصایدی دارد که گویای تلاش وی در کاربرد صنایع ادبی و صورخیال در قصیده و درپی آن گرمی بخشیدن به بازار سرد قصیده است.در این مقاله، نگارنده بر آن است تا با استفاده از سه نسخه خطی دیوان زاهد تبریزی، صور خیال و بسامد بالای صنایع ادبی مورد توجّه شاعر را ،در آن عهدِ قصیده گریز ،مورد بررسی قرار دهد