سبکِ خیالی بخارایی و آفرینشِ نامواژه هایِ ایهامی

خیالی بخارایی از شاعرانِ ایهام پردازِ قرن نهم هجری است. وی دارای غزلهای روان و خیال انگیز است. خیالی بخارایی از آرایه های بدیع معنوی و انواع تشبیه و استعاره ، بسیار زیبا و دلنشین ، بهره جُسته است. این پژوهش بر آن است تا سبکِ خیالی را در بکارگیریِ انواعِ نامواژه‌های ایهامی ، بررسی و تحلیل نماید. این شاعر ، هنرمندانه با نامواژه‌های اعضا و جوارحِ انسان ، واژه‌ها و اصطلاحاتِ عرفانی ، واژه و اصطلاحاتِ قلندری ، نامهای اشخاص ، نامِ طوایف و اَقوام ، واژه‌های دینی ، واژه ها ، اصطلاحات و ابزارهای موسیقی ، نامهای مکانی ، ابزارهای جنگی ، نامِ اجرامِ آسمانی و... نامواژه‌های ایهامی آفریده است. وی در این زمینه به شعر و هنرِ شاعرانِ قبل از خود بویژه شاعرانِ گروه تلفیق ، همچون : خواجو کرمانی ، سلمان ساوجی ، ناصر بخارایی ، کمال خجندی و حافظ شیرازی توجّه داشته است. البّته تاثیرگذاریِ حافظ بر غزلهای خیالی بخارایی برجسته تر از دیگر شاعرانِ ذکر شده است.