منظومه خرّم و زیبا نمونه ای عالی از آمیختگی حماسه وغنا

در دوران رواج سبک هندی شاعران بسیاری به تبعیت از آثار مشهور گذشته، طبع آزمایی کرده-اند.برخی از این آثار با وجود گمنامی، بسیار درخور توجهند. یکی از آنها منظومه «خرّم و زیبا» اثر «محمّد بن مومن کرمانی» متخلّص به «فدایی» از شاعران سده دوازدهم هجری است. فدایی اثر خود را به اقتفای خسرو و شیرین نظامی، و در 8200 بیت سروده است. در این منظومه داستان دلدادگی خرّم و زیبا به یکدیگر با جنگهای بسیاری که بر سر این عشق در میگیرد به شکلی بدیع در هم تنیده شده است. منظومه «خرّم و زیبا» اثری ارزشمند است که تا کنون در پرده گمنامی بوده است و در مقاله حاضر ضمن معرفی شایسته این اثر به یک ویژگی ممتاز و قابل توجه آن نیز پرداخته خواهد شد. با این توضیح که جنگهای مکرر و صحنه های حماسی بسیاری در داستان به تصویر کشیده میشود و در این منظومه، حماسه همپایه با غنا پیش میرود. وفور ویژگیهای حماسی و پهلوانی در این منظومه غنایی، خصوصیتی کمیاب در میان منظومه های غنایی است. این مقاله پس از معرفی اثر به تحلیل و بررسی ویژگیهای حماسی موجود در منظومه «خرّم و زیبا» میپردازد.