بررسی و انطباق غزل خسرو احتشامی با مبانی غزل سبک هندی و بیدل دهلوی

غزل خسرو احتشامی در میان غزلسرایان معاصر کمتر شناخته شده است. این شاعر سه دفتر شعر و غزل به نام «حماسه در حریر»، «چراغانِ شب باران» و «عاشقانه های کهنسالی» دارد. سبک شعر، عناصر زبانی و صور خیال این شاعر بیشتر به سبک هندی و بخصوص زبان غزل بیدل دهلوی شباهت دارد و گاه نیز نیم‌نگاهی به نوسازی عناصر زبانی دارد. غزل احتشامی در پیروی از مبانی سبک هندی در دفتر «حماسه در حریر» موفق و پربسامد بوده است. طرز ترکیب سازی و مضمون-پروری غزل این شاعر به روش شاعران سبک هندی است. صور خیال شعر وی نیز گاه نوآورانه و گاه تقلیدی و به‌ مانند روش پر«تشخیص» سبک هندی و بیدل دهلوی است. ترکیبهای بدیع و بیدل-گونه، واژه های بومی و محلی، ابهام، ایهام، استعاره مکنیّه و تخییلیه به سبک و طرز شعر هندی، لغات مهجور، متناقض نما، حسامیزی، وابسته های عددی، مضمون آفرینی، تشبیه نو و... از نکات مهم غزل احتشامی است. این مقاله به این موضوع میپردازد که کدام مبانی شعر سبک هندی در غزل احتشامی بیشترین تاثیر و حضور را داشته است؟ آیا این تاثیرپذیری، تقلیدی است یا همراه با نوآوری و ابداع شاعرانه است؟